KANIMAA Lyrical Video - RETRO

ஒரு பணக்கார தந்தையும் அவரது மகனும் ஒரு விலையுயர்ந்த வணிக வளாகத்திற்கு ஷாப்பிங் சென்றனர். அவர்கள் காரில் திரும்பி வரும் வழியில், ஒரு ஏழைப் பையன் அவர்களை நெருங்கினான்.

"தயவுசெய்து எனக்கு உதவுங்கள் ஐயா! இன்னும் உடுத்துவதற்கு என்னிடம் சரியான ஆடை இல்லை"

பணக்கார தந்தை அந்த ஏழை பையனை ஒரு பார்வையை வீசி கிழிந்த அவன் ஆடைகளை பார்த்து அவன் மீது இரக்கம் கொண்டார்.

"தம்பி உனக்கு என்ன வயசு?" என்று அவனிடம் கேட்டான்.

"எனக்கு பத்து வயது, ஐயா" என்றான்.

அப்போது பணக்கார தந்தை கூறினார்.

"சரி, என் மகனுக்கும் வயது பத்து, அவனுடைய புது ஆடைகள் உனக்குப் பொருந்தும் என்று நினைக்கிறேன்"

தந்தை தனது ஆடம்பரமான தோற்றமுடைய மகனின் பக்கம் திரும்பினார்.

"ஜெஃப், நாம் புதிதாக வாங்கிய ஆடைகள் சிலவற்றை இந்தப் பையனுக்கு கொடுத்துவிடு நாளை ஷாப்பிங் செய்ய வரலாம்"

சிறுவன் சம்மதிக்க.....

பணக்கார தந்தை அவர்களின் ஷாப்பிங் பையைத் திறந்து சில துணிகளை எடுத்து ஏழை பையனிடம் கொடுத்தார். அவன் முகம் உற்சாகத்தில் பிரகாசித்தது.

அப்போது தந்தை விசாரித்தார்.

"நீ எங்கு வசிக்கிறாய் என்பதை நான் அறியலாமா?"

ஏழைப் பையன் பதில் சொன்னான்.

"நான் பாலத்தின் கீழ், தெருவில் வசிக்கிறேன்"

ஆடைகள் தந்தமைக்காக அவர்களுக்கு நன்றி சொல்ல தந்தையும் அவரது மகனும் விடைபெற்று சென்றனர்.

மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு, பணக்கார தந்தை தெருவை ஒட்டி, பாலத்தின் கீழ் ஏழை பையனைத் தேடினார். அவனைக் கண்டதும், காருக்கு அழைத்துச் சென்று உடைகள், காலணிகள், பைகள் மற்றும் பொம்மைகள் அடங்கிய பெட்டிகளை அவனிடத்தில் தந்தார்

"அவை என் மகனின் உடைமைகள் ஆனால் அவை அனைத்தையும் இப்போது உனக்குத் தருகிறேன்"

ஏழைப் பையன் ஆச்சரியமடைந்தான், அழுகையை நிறுத்த முடியவில்லை. அவர் கூறினார்.

"ஆனால் உங்கள் மகனுக்குக இவை தேவையில்லையா?"

"இல்லை, ஏனென்றால் அவன் இப்போது சொர்க்கத்தில் இருக்கிறான். என் அன்பான பையன் சில வாரங்களுக்கு முன்பு புற்றுநோயால் இறந்துவிட்டான். அவன் புற்றுநோயுடன் மூன்று ஆண்டுகள் வாழ்ந்தான், அவன் இறக்கப் போகிறான் என்பதை நாங்கள் அறிந்திருந்தோம், எனவே அவன் வாழ்க்கையின் இறுதி நாட்களில் நுழைவதைப் பார்ப்பது உணர்ச்சி ரீதியாக மிகவும் கடினமாக இருந்தது. மரணப் படுக்கையில், ஜெஃப் என்னிடம் 'அப்பா நான் போனதும், மாலுக்கு வெளியே நாம் சந்தித்த பையனுக்கு, என் உடைமைகள் அனைத்தையும் கொடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டான்.

கண்களில் கண்ணீருடன் தந்தை ஒரு கணம் நிறுத்தினார், அவர் முடித்தார்.

"நீ ஏழையாக இருக்கலாம், ஆனால் பணத்தால் வாங்க முடியாத உயிரினை நீ பெற்றிருப்பது எவ்வளவு பாக்கியம் என்று உனக்குத் தெரியாது. முடிந்தால் என் மகனுக்கு நூறு உயிர்களை நான் வாங்கி இருப்பேன் , ஆனால் அவனுடைய எல்லாப் போராட்டங்கள் மற்றும் உடல் கஷ்டங்கள் பற்றி உனக்குத் தெரியாது வாழ்க்கை அப்படித்தான் என்றார்.

நாம் அடிக்கடி நம் வாழ்க்கையை மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடுகிறோம், பிறர் போல் வாழ்க்கை நமக்கு இல்லை என்று வேதனைப்படுகின்றோம், பிறரிடம் பொறாமைப்படுவதற்குப் பதிலாக, நமக்கு அமைந்த வாழ்க்கையில் மன நிறைவு அடைய வேண்டும்.

ஒருவர் கைரேகை போல் இன்னொருவருக்கு அமைவதில்லை. தூரத்தில் பிரகாசமாக எரியும் மெழுகுவர்த்தியை அருகில் சென்று பார்த்தால் தான் அது கண்ணீர் விட்டு உருகுவது நமக்குத் தெரியும்.

சுமா வழக்கத்தை விட இரண்டு

மணி நேரம் முன்னதாக எழுந்து, வீட்டு வேலைகளை முடித்து, லட்டு மற்றும்

அவல் மிக்சர் தயாரித்தாள்.

ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு தன் பிறந்த வீட்டிற்குச் செல்லவிருந்தாள்; மாமியார் மற்றும் கணவரின் சம்மதத்தை எப்படியோ பெற்றிருந்தாள்.

தான் இல்லாத பதினைந்து நாட்களில் சிரமம் ஏற்படக்கூடாது என்பதற்காக, ரசம் பொடி, சாம்பார் பொடி, ஊறுகாய் எல்லாம் தயாரித்து வைத்தாள்.

கணவர் அருண் ரயில் டிக்கெட்டை முன்பதிவு செய்திருந்தார்; துணிகளை அடுக்கிக்கொண்டிருந்தபோது, நாத்தனார் வாணி அங்கு வந்தாள்.

வாணியைப் பார்த்ததும், சுமாவின் மனதில் பயம் அலைமோதியது; தன் பிறந்த வீட்டுப் பயணம் நின்றுவிடுமோ என்ற கவலை எழுந்தது.

எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சுமா இந்த வீட்டிற்கு வந்தபோது, வாணி கல்லூரியில் படித்துக்கொண்டிருந்தாள்; அளவுக்கு அதிகமாகச் செல்லம் கொடுத்து வளர்க்கப்பட்டிருந்தாள்.

வாணி சத்தமாகப் பேசுவது, அதிகாரத் தோரணையில் நடந்துகொள்வது, அடம் பிடிப்பது – இவை சுமாவுக்கு மிகுந்த எரிச்சலை ஏற்படுத்தின.

கணவரோ மாமியாரோ வாணியின் நடத்தையைத் திருத்த முயற்சிக்காததால், சுமா எல்லாவற்றையும் அமைதியாகப் பொறுத்துக்கொண்டாள்.

வாணிக்குத் திருமணமான பிறகும், அவள் தாய் வீட்டிற்கு அடிக்கடி வந்து தங்குவதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டாள்; சுமாவின் நிம்மதி பறிபோனது.

ஒருமுறை சுமா தன் தம்பியின் திருமணத்திற்குச் செல்ல ஆர்வமாக இருந்தபோது, வாணி தந்திரமாகத் தடுத்துவிட்டாள்; சுமா மிகுந்த மனவேதனை அடைந்தாள்.

தான் கிளம்பும் நாளில் வாணி வீட்டிற்கு வந்ததும், "இந்த முறை என்ன சூழ்ச்சி செய்வாளோ?" என்ற கவலை சுமாவுக்கு எழுந்தது.

உணவுக்குப் பிறகு, மாமியார் அக்கறையுடன், "எல்லாவற்றையும் எடுத்து வைத்துக்கொண்டாயா? அங்கே சென்றதும் தகவல் சொல்" என்று கேட்டார்.

வாணி குறுக்கிட்டு, "அண்ணி, நீங்கள் ஊருக்குப் போவதை என்னிடம் சொல்லவே இல்லையே!" என்று கேட்டாள்; சுமா அமைதியாக விளக்கினாள்.

"என் தம்பிக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்திருக்கிறது; குழந்தையைப் பார்த்துவிட்டு, பெயர் சூட்டும் விழாவில் கலந்துகொண்டு திரும்புவேன்" என்று சுமா கூறினாள்.

வாணி தன் தாயைப் பார்த்தாள்; அவரோ, "ஆமாம், நான்தான் அவளிடம் அப்படிச் சொன்னேன்" என்று உறுதிப்படுத்தினார்.

மாமியார் அருணைப் பார்த்து, "நேரம் ஆகிவிட்டது; போய் ஒரு ரிக்ஷா பிடித்து வா" என்று கூறினார்.

வாணி, "நாளைக்கு நாம் மருத்துவப் பரிசோதனைக்குச் செல்லலாம் என்று நினைத்துத்தானே வந்தேன்..." என்று சொல்லத் தொடங்கினாள்.

ஆனால் அவள் பேச்சை இடையில் தடுத்த தாய், "உன்னை மருத்துவப் பரிசோதனைக்கு அழைத்துச் செல்ல நான் இல்லையா? அருண் இல்லையா? உன் கணவர் இல்லையா?" என்று கேட்டார்.

வாணி அதிருப்தியுடன் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள்; உண்மையில், மாமியாருக்கு நெருங்கிய தோழி ரமாபாயின் வார்த்தைகள் மனதில் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தன.

"முதுமைக் காலத்தில் நமக்கு அடைக்கலம் தரும் மகனையும் மருமகளையும் ஒருபோதும் பகைத்துக்கொள்ளக் கூடாது" என்று ரமாபாய் அறிவுறுத்தியிருந்தார்.

அதனால்தான், சுமாவின் தம்பிக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்த செய்தி வந்தபோது, மாமியார் மனதார ஒப்புக்கொண்டதுடன், பயண ஏற்பாடுகளைச் செய்யுமாறு மகனிடம் கூறினார்.

ஆட்டோ வந்து நின்றதும், அருண் மனைவியின் உடைமைகளை ஏற்றினான்; சுமா மாமியாருக்கும் அருணுக்கும் மரியாதை செலுத்திவிட்டு, வாணியிடமும் சில வார்த்தைகள் பேசினாள்.

வாணிக்கு உள்ளுக்குள் பொறாமை கொதித்தாலும், அதைச் செயற்கையான புன்னகையால் மறைத்து விடைபெற்றாள்.

உள்ளே திரும்பியதும், "பதினைந்து நாட்களுக்கு நீ எப்படிச் சமாளிக்கப் போகிறாய்? ஒரு நிமிடம் கூட யோசிக்காமல் ஒப்புக்கொண்டுவிட்டாய்!" என்று தாயைச் சாடினாள்.

அப்போது தாய் குரலை உயர்த்தி, "இது என் வீடு; ஒரு முடிவை எடுப்பதற்கு முன் நான் யாரிடமும் கலந்தாலோசிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை" என்று கூறினார்.

"இதில் உனக்கு எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை; எல்லாவற்றிலும் தலையிடுவதை நிறுத்து; இதுவே கடைசி முறையாக இருக்கட்டும்" என்று மாமியார் கண்டிப்பாகக் கூறினார்.

இந்தக் கண்டிப்பான வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் வாணியின் முகம் வாடியது; அவள் மௌனமாகி, தன் அறைக்குச் சென்றுவிட்டாள்.

நீதி: மருமகளை மகளாக நடத்தும்

மாமியாரே ஒரு குடும்பத்தின் உண்மையான செல்வம்!

அப்போது குமரன் ஆறாம் வகுப்பு படித்துக் கொண்டிருந்தான். பள்ளி விடுமுறை என்பதால் தாத்தா வீட்டுக்குச் சென்றிருந்தான். விடுமுறையைத் தாத்தாவுடன் கழிப்பது அவனுக்குப் பிடிக்கும்.

குமரனின் குடும்பம் வசதியான குடும்பம் அல்ல. அதுபோலவே அவனுடைய தாத்தாவுக்கும் பெரிய வீடோ, சொத்தோ, சேமிப்போ எதுவும் கிடையாது. தினமும் உழைத்தால்தான் அன்றைய உணவு என்ற வாழ்க்கை.

தாத்தாவின் தொழில் கமர்கட்டு மிட்டாய் செய்வது.

தினமும் வெல்லத்தை வாங்கி வந்து பாகாகக் காய்ச்சுவார். பாகு சரியான பதத்திற்கு வந்ததும், வீட்டுச் சுவரில் அடித்திருந்த ஆணியில் அதை மாட்டி, கம்பி பதம் வரும் வரை நன்றாக இழுப்பார். பின்னர் அதைச் சிறுசிறு உருண்டைகளாகப் பிடித்து, பொட்டுக்கடலை மாவுடன் சேர்த்து கமர்கட்டு மிட்டாய்களாகச் செய்வார்.

அவற்றைச் சிறிய பொட்டலங்களில் அடைத்து, ஊரில் உள்ள கடைகளுக்குக் கொண்டு சென்று விற்பார்.

ஒரு ரூபாய்க்கு இருபது பைசா லாபம்.

அந்தச் சொற்ப லாபத்தில்தான் அரிசி, பருப்பு, எண்ணெய், மளிகைப் பொருட்கள் என்று வீட்டுக்குத் தேவையானவற்றை வாங்கி, குடும்பத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்தார்.

ஒருநாள், தாத்தா வீட்டிலிருந்து இரண்டு வீடுகள் தள்ளியிருந்த ஒரு வீட்டில் திருமணம் நடைபெற்றது. திருமண அழைப்பிதழைத் தாத்தாவிடம் கொடுத்துவிட்டுச் சென்றார்கள்.

திருமணத்திற்குத் தாத்தா மட்டும் செல்லத் தயாரானார்.

“தாத்தா... நாமெல்லாம் போகலாமே?” என்று குமரன் கேட்டான்.

“வேண்டாம் குமரா. நான் மட்டும் போயிட்டு வருகிறேன்.”

குமரனுக்குப் புரியவில்லை.

“ஏன் தாத்தா? நாமெல்லாம் போனால் என்ன?”

தாத்தா சற்றுநேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு,

“நான் மட்டும் போயிட்டு வருகிறேன். நீ வீட்டிலேயே இரு,” என்றார்.

தாத்தா திருமணத்திற்குச் சென்று மொய் செய்துவிட்டு, அங்கே உணவருந்திவிட்டு வீடு திரும்பினார்.

அன்று குமரனின் மனத்தில் ஒரே வருத்தம்.

‘நாமெல்லாம் ஏன் திருமணத்திற்குப் போகக்கூடாது?’

திருமண வீட்டில் இட்லி, வடை என்று நல்ல சாப்பாடு இருக்கும். ஆனால் தாத்தா வீட்டில் கிடைப்பதோ பெரும்பாலும் முந்தைய நாள் மிச்சமான பழைய சோறு.

அந்த வயதில் குமரனுக்கு அதுதான் பெரிய கவலையாக இருந்தது.

தாத்தா அவனருகில் வந்து அமர்ந்தார்.

“குமரா...”

“என்ன தாத்தா?”

“நாம் மிகவும் வசதி குறைந்தவர்கள். நம்ம தெருவில் திருமணம் நடக்கிறதால்தான் நம்மையும் அழைக்கிறார்கள். அதற்காக குடும்பத்தோடு எல்லாரும் போய்விடக் கூடாது.”

குமரன் அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

“எல்லாரும் குடும்பத்தோடு போனால், ‘இவர்கள் சாப்பிடுவதற்காகத்தான் வந்திருக்கிறார்கள்’ என்று சிலர் நினைப்பார்கள். நம்முடைய ஏழ்மையைப் பார்த்து பரிகாசம் செய்வார்கள். அதனால்தான் இதுபோன்ற இடங்களுக்கு வீட்டில் இருந்து ஒருவர் மட்டும் போய் மொய் செய்துவிட்டு வர வேண்டும். அப்படிச் சென்றால் அவர்கள் பார்வையில் நமக்கான மரியாதை கொஞ்சமாவது இருக்கும்.”

குமரனுக்கு தாத்தா சொன்னது பாதி புரிந்தது. பாதி புரியவில்லை.

அந்த வயதில் பசியைப் புரிந்துகொள்ள முடிந்தது; வறுமையின் அவமானத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.

சாப்பிடும் நேரங்களிலும் தாத்தா அவனுக்கு அறிவுரை சொல்லிக் கொண்டிருப்பார்.

“குமரா, சாப்பிடும்போது முதலில் எல்லோருக்கும் உணவு இருக்கிறதா என்று பார்த்துக்கொள். நமக்குப் போட்டுவிட்டார்கள் என்பதற்காக நாம் மட்டும் வயிறு நிறைய சாப்பிட்டுவிட்டால், பின்னால் சாப்பிட வருபவர்களுக்குப் போதாமல் போய்விடலாம். நம்மைப் போலவே மற்றவர்களுக்கும் பசி இருக்கும்.”

அந்த வார்த்தைகளையும் குமரன் கேட்டுக் கொண்டான்.

விடுமுறை முடிந்தது.

பள்ளிக்குச் செல்ல வேண்டிய நாள் வந்தது.

புதிய சட்டை, கால்சட்டை, பள்ளிக்குத் தேவையான பொருட்கள் என்று தன்னால் முடிந்தவற்றையெல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்துவிட்டு, குமரனை அவன் வீட்டில் கொண்டு வந்து விட்டுச் சென்றார் தாத்தா.

சில நாட்கள் கழிந்தன.

ஒருநாள் குமரனின் வீட்டிற்கும் ஒரு திருமண அழைப்பிதழ் வந்தது.

இந்த முறை குமரனும் அவனுடைய அம்மாவும் திருமணத்திற்குச் சென்றார்கள்.

திருமண வீடு களைகட்டியிருந்தது.

திருமண வீட்டில் விருந்து தொடங்கிவிட்டது.

வாசலில் நின்றபடியே பந்தியைப் பார்த்த குமரனின் கண்கள் விரிந்தன. வாழை இலைகள் வரிசையாக விரிக்கப்பட்டிருந்தன. பெரியவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் இடம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பரிமாறுபவர்கள் வேகமாக ஓடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இட்லி... வடை... சாம்பார்... இனிப்பு...

வாசனையே குமரனுக்குப் பசியைத் தூண்டியது.

தாத்தா வீட்டில் சாப்பிட்ட பழைய சோறு அவனுக்கு நினைவுக்கு வந்தது.

‘இன்று நல்ல சாப்பாடு சாப்பிடலாம்!’

அம்மாவைத் திரும்பிப் பார்க்கக்கூட அவனுக்கு பொறுமையில்லை.

“அம்மா, நான் போய் உட்கார்றேன்,” என்று சொல்லிவிட்டு, குழந்தைத்தனமான உற்சாகத்துடன் பந்திக்குள் ஓடினான்.

ஒரு இடத்தில் வாழை இலை முன்பே போடப்பட்டிருந்தது..

அவன் உடனே சென்று அமர்ந்துவிட்டான்.

அவனுடைய முகத்தில் மகிழ்ச்சி.

அவனுக்கு முன்னால் இலை.

சுற்றிலும் பெரியவர்கள்.

அவன் மனதிற்குள் தாத்தா சொன்ன வார்த்தைகள் அப்போது இல்லை.

ஒரு பரிமாறுபவர் அவன் இலையில் தண்ணீர் தெளித்தார்.

குமரன் இன்னும் உற்சாகமானான்.

‘இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் சாப்பாடு வரும்.’

அவன் கண்கள் வாசலை நோக்கின.

அப்போது—

“தம்பி!”

ஒரு குரல்.

குமரன் திரும்பிப் பார்த்தான்.

அவனருகில் ஒருவர் நின்றுகொண்டிருந்தார்.

“எழுந்திரு.”

குமரன் சிரித்தபடி,

“அடுத்த பந்திக்கா?” என்று கேட்டான்.

“ஆமாம்... எழுந்திரு.”

அவன் எழுந்தான்.

ஆனால் நகரவில்லை.

“இங்கதான் உட்காரலாமே?”

அந்த மனிதர் பதில் சொல்லவில்லை.

அவனுடைய தோளில் லேசாகத் தொட்டு,

“தம்பி, எழுந்திரு. அடுத்த பந்தியில் உட்கார்ந்து சாப்பிடலாம்.”

இந்த முறை குரலில் வேண்டுகோள் இல்லை.

கட்டளை இருந்தது..

குமரன் மெதுவாக எழுந்தான்.

அவனுடைய கண்கள் சுற்றிலும் ஓடின..

அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்களா?

யாராவது சிரித்தார்களா?

யாராவது ஏதாவது பேசினார்களா?

எதுவும் தெரியவில்லை.

ஆனால் அவனுக்கு மட்டும் எல்லோரும் தன்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பது போல இருந்தது.

அவன் நின்றுகொண்டிருந்தான்.

அந்த நேரத்தில் பந்தியில் இருந்த ஒருவரிடம் பரிமாறுபவர்,

“சார், இன்னும் கொஞ்சம் வடை போடட்டுமா?”

என்று கேட்டார்.

அந்த வார்த்தை குமரனின் காதில் விழுந்தது.

வடை...

அவன் தன்னுடைய இலையைப் பார்த்தான்.

இன்னும் எதுவும் பரிமாறப்படவில்லை.

அவன் மீண்டும் உட்காரலாமா என்று ஒரு கணம் யோசித்தான்.

ஆனால் அருகில் நின்றிருந்த மனிதர் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்...

குமரன் தலையைக் குனிந்தான்.

மெதுவாகப் பந்தியிலிருந்து வெளியே வந்தான்.

வாசலருகே சென்று நின்றான்.

அவன் வயிறு பசியால் சத்தமிட்டது.

ஆனால் அந்தச் சத்தத்தைவிட அவன் மனதில் எழுந்த கேள்விதான் பெரிதாக இருந்தது.

‘என்னை மட்டும் ஏன் எழுப்பினார்கள்?’

அவன் மீண்டும் பந்தியைப் பார்த்தான்.

அவனைவிட வயதில் பெரியவர்கள் பலர் அங்கே அமர்ந்திருந்தார்கள்.

சிலர் விலை உயர்ந்த சட்டை அணிந்திருந்தார்கள்.

சிலர் தங்கச் சங்கிலி போட்டிருந்தார்கள்.

சிலர் சிரித்துப் பேசிக்கொண்டே சாப்பிடத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள்..

அவர்கள் யாரையும் எழுப்பவில்லை.

தன்னை மட்டும் ஏன்?

குமரன் தனது சட்டையைப் பார்த்தான்.

கால்சட்டையைப் பார்த்தான்..

தாத்தா வாங்கிக் கொடுத்திருந்த அந்தச் சாதாரண உடைதான்.

அந்தக் கணத்தில் அவனுக்கு ஏதோ ஒன்று உள்ளுக்குள் உடைந்தது.

அவனுடைய கண்கள் மீண்டும் பந்தியைத் தேடின.

அங்கே ஒரு குழந்தை வடை எடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

குமரன் தன்னையறியாமல் ஒரு அடி முன்னால் நகர்ந்தான்..

அதே நேரத்தில்—

“தம்பி!”

அதே குரல் மீண்டும்.

“நீ வீட்டுக்குப் போ. அம்மா வந்துடுவாங்க.”

அந்த வார்த்தைகள் அவனைத் தடுத்து நிறுத்தின.

குமரன் எதுவும் பேசவில்லை.

தலையை மட்டும் குனிந்துகொண்டான்.

அவன் திரும்பி நடந்தான்.

ஒவ்வொரு அடியும் கனமாக இருந்தது.

வாசலைத் தாண்டும்போது பந்தியில் இருந்து வரும் உணவின் வாசனை இன்னும் அவன் மூக்கைத் துளைத்தது.

அவன் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை.

சில அடிகள் சென்றதும் தாத்தாவின் குரல் அவன் நினைவில் திடீரென ஒலித்தது:

“நாம் வசதி குறைந்தவர்கள் குமரா...”

அவன் நடையை நிறுத்தினான்.

மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தது:

“குடும்பத்தோடு போனால், சாப்பிடுவதற்காகத்தான் வந்திருக்கிறார்கள் என்று நினைப்பார்கள்...”

அந்தக் கணத்தில் தாத்தா ஏன் தன்னை அன்று திருமணத்திற்கு அழைத்துச் செல்லவில்லை என்பது அவனுக்குப் புரிந்தது.

ஆனால் அந்தப் புரிதல் அவனுக்கு ஆறுதலைத் தரவில்லை..

அது அவன் சிறுவயது மனத்தில் ஒரு காயத்தை மட்டும் விட்டுச் சென்றது.

அன்று பந்தியில் இருந்து எழுப்பப்பட்ட குமரன்,

பசியோடு மட்டும் வீட்டுக்குத் திரும்பவில்லை..

தான் ஏழை என்பதன் அர்த்தத்தையும் முதன்முறையாக உணர்ந்துகொண்டு திரும்பினான்.

அது வெறும் சாப்பாட்டைப் பற்றிய விஷயம் அல்ல.

அது வறுமையின் நடுவிலும் காத்துக்கொள்ள வேண்டிய சுயமரியாதையைப் பற்றியது.

அன்று பந்தியில் இருந்து எழுப்பப்பட்ட அந்தச் சிறுவன், அந்த நாளுக்குப் பிறகு மாறிவிட்டான்.

விருந்து நடக்கும் எந்தத் திருமண வீட்டிற்குச் சென்றாலும், அழைக்காமல் பந்தியில் சென்று அமருவதில்லை.

வயது வளர்ந்தது.

வாழ்க்கை அவனுக்குப் பல பாடங்களைக் கற்றுக் கொடுத்தது..

ஆனால் அவன் வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஒரு பாடத்தை அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தவர் அந்தக் கமர்கட்டு மிட்டாய் செய்து குடும்பத்தை நடத்திக் கொண்டிருந்த அவனுடைய தாத்தாதான்.

அன்று தாத்தா அவனுக்குக் கற்றுக் கொடுத்தது வறுமையைப் பற்றிய பாடம் அல்ல; வறுமையிலும் மனிதன் இழக்கக் கூடாத மரியாதையைப் பற்றிய பாடம்.

பல ஆண்டுகள் கடந்த பிறகும், திருமணப் பந்தியைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் குமரனுக்கு அந்த நாள் நினைவுக்கு வரும்.

அவனை எழுப்பிய அந்தக் குரலும்...

ஓரமாக நின்ற அந்தச் சிறுவனும்...

அவனுக்குப் புரியாமல் இருந்த தாத்தாவின் வார்த்தைகளும்...

எல்லாம் நினைவுக்கு வரும்.

அப்போது அவன் மனதிற்குள் ஒரே ஒரு வார்த்தை மட்டும் ஒலிக்கும்:

“தாத்தா... அன்று நீ சொன்னது எனக்கு அப்போது புரியவில்லை. இன்று புரிகிறது.”

இன்றைய நாள் இனிய நாளாக அமைந்திட வாழ்த்துகள்.

மேஷம் : பிள்ளைகள் படிப்பு தொடர்பாக அலைச்சல், டென்ஷன் வரும். கணவன் மனைவிக்குள் மனக்கசப்பு வரக்கூடும். அலுவலகத்தில் பணிச்சுமை அதிகரிக்கும். வியாபாரத்தில் பாக்கிகளை போராடி வசூலிப்பீர்கள். பங்குதாரர்களின் கருத்துக்கு முக்கியத்துவம் அளிப்பீர்.

ரிஷபம் : பொது காரியங்களில் ஈடுபடுவீர். சோர்வு நீங்கி முக மலர்ச்சியுடன் காணப்படுவீர்கள். பிள்ளைகளால் இருந்த மன உளைச்சல் நீங்கும். வியாபாரத்தில் புதிய பங்குதாரர்கள் ஒத்துழைப்பு தருவார்கள். ஓரளவு லாபம் கிட்டும். அலுவலகத்தில் விவாதங்களை தவிக்கவும்.

மிதுனம் : இழுபறியாக இருந்த பணிகள் நிறைவு பெறும். தந்தையாருடன் இருந்த பனிப்போர் விலகும். வியாபாரத்தில் பழைய சரக்குகளை விற்றுத் தீர்ப்பீர்கள். பாக்கிகள் வசூலாகும். அலுவலகத்தில் தானுண்டு தன் வேலையுண்டு என்று இருக்க பழகிக் கொள்வது நல்லது.

கடகம் : வெளிவட்டாத்தில் உங்கள் மதிப்பு, மரியாதை உயரும். குடும்பத்தில் நல்ல காரியங்கள் ஏற்பாடாகும். உறவினர், நண்பர்களிடம் எதிர்பார்த்த உதவி கிட்டும். உத்தியோகம் சிறக்கும். வியாபாரம் சூடு பிடிக்கும். பங்குதாரர்களின் அறிவுரைகளை அலட்சியப்படுத்தாதீர்.

சிம்மம் : எதிர்பார்த்த வேலைகள் தடையின்றி முடியும். மகளுக்கு நல்லவரன் அமையும். தூக்கமின்மை, மன உளைச்சல் நீங்கும். தாய்வழி உறவினர்கள் உதவி நாடி வருவர். வியாபாரரீதியாக பிரபலங்களை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். அலுவலகத்தில் நிம்மதியுண்டு.

கன்னி : குடும்ப உறுப்பினர்களின் எண்ணங்களை கேட்டறிந்து பூர்த்தி செய்வீர். புது வேலை கிடைக்கும். பிள்ளைகளின் பாசமழையில் நனைவீர். வியாபாரத்தில் யாரையும் பகைத்துக் கொள்ளாதீர்கள். அலுவலகத்தில் இழுபறியாக இருந்த பணிகளை விரைந்து முடிப்பீர்.

துலாம் : திடீரென்று அறிமுகமாகும் சிலரால் ஆதாயம் உண்டு. உறவினர், பழைய நண்பர்கள் தேடி வருவர். குடும்பத்தில் நிம்மதி தங்கும். இழுபறியாக இருந்த அரசு வேலைகள் முடியும். வியாபாரத்தை விரிவுபடுத்துவீர். அலுவலகத்தில் மேலதிகாரிகளின் ஆதரவு கிட்டும்.

விருச்சிகம் : மகனின் வேலை, மகளின் திருமணம் என்று அலைச்சல், டென்ஷன் வரலாம். குடும்பத்தில் விட்டுக் கொடுத்து போகவும். அவசரப்பட்டு வியாபாரத்தில் புது முடிவுகள் எடுக்காதீர். பயணங்கள் அலைச்சல் தரும். அலுவலகத்தில் ஊழியர்களை பகைத்துக் கொள்ளாதீர்.

தனுசு : வெளிப்படையான பேச்சால் சில காரியங்களை முடித்துக் காட்டுவீர். எதிலும் மகிழ்ச்சி கிட்டும். ஈகோ பிரச்சினை தீர்ந்து தம்பதிக்குள் அன்யோன்யம் பிறக்கும். அலுவலகத்தில் மேலதிகாரி பாராட்டுவார். வியாபார ரீதியாக முக்கிய பிரமுகர்களை சந்திக்க வேண்டி வரும்.

மகரம் : தள்ளிப் போய் கொண்டிருந்த சுபநிகழ்ச்சிக்கு நாள் குறிப்பீர். பணவரவு திருப்தி தரும். முன்கோபத்தை தவிர்ப்பீர். வாகனத்தில் கவனம் தேவை. வியாபாரத்தில் போட்டிகள் இருக்கும். பங்குதாரர்களை பகைத்துக் கொள்ளாதீர். அலுவலகத்தில் அமைதி காப்பது நல்லது.

கும்பம் : தொல்லை தந்த வாகனத்தை மாற்றுவீர்கள். தம்பதிக்குள் இருந்த கருத்துவேறுபாடு நீங்கும். வியாபாரத்தில் சரக்குகள் விற்றுத் தீரும். பணியாட்கள் அன்பாக இருப்பர். அலுவலகத்தில் புதிய பதவிக்கு பரிந்துரைக்கப்படுவீர். மேலதிகாரி ஆதரவு தருவார்.

மீனம் : விரும்பிய பொருட்களை வாங்கி மகிழ்வீர்கள். கணவன் மனைவிக்குள் இருந்த பனிப்போர் மறையும். பழைய ஃபேன், பிரிட்ஜை மாற்றுவீர். அலுவலகத்தில் மதிப்பு உயரும். வியாபாரத்தில் புதிய யுக்திகளைக் கையாண்டு பழைய வாடிக்கையாளர்களைக் கவருவீர்.

ஸ்ரீ பராபவ வருடம் ஆவணி மாதம் 31 ஆம் தேதி வியாழக்கிழமை 17.9.2026.

இன்று பிற்பகல் 12.06 வரை சஷ்டி. பின்னர் சப்தமி. 

இன்று இரவு 09.51 வரை அனுஷம். பின்னர் கேட்டை.

இன்று மாலை 03.31 வரை விஷ்கம்பம். பின்னர் பிரீதி.

இன்று பிற்பகல் 12.06 வரை தைத்தூலம். பின்னர் கரசை.

இன்று முழுவதும் சித்த யோகம்.

நல்ல நேரம்

காலை : 10.45 முதல் 11.45 மணி வரை

பகல் : 12.15 முதல் 01.15 மணி வரை

மாலை : 06.30 முதல் 07.30 மணி வரை

அது பெங்களூரு நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்த ஒரு கூட்டமான ரயில். இரண்டாம் வகுப்புப் பெட்டியில் பயணச்சீட்டு ஆய்வாளர் (TC) பயணச்சீட்டுகளைச் சரிபார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, பயணச்சீட்டு இல்லாமல் பயணம் செய்துகொண்டிருந்த பதின்மூன்று வயது சிறுமி ஒருத்தியைக் கண்டார். அவர் அவளைக் கடுமையாகக் கண்டித்து, அடுத்த நிலையத்திலேயே இறங்கிவிடுமாறு உத்தரவிட்டார்.

அவரது வார்த்தைகளைக் கேட்டு அந்தச் சிறுமி மிகுந்த சோகத்துடன் காணப்பட்டாள்.

அதே பெட்டியில் பயணம் செய்துகொண்டிருந்த சுதா மூர்த்தி (இன்ஃபோசிஸ் நாராயண மூர்த்தியின் மனைவி), இந்தச் சம்பவத்தைக் கவனித்தார். அவர் அந்த ஆய்வாளரிடம், “நான் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக்கொண்டுதான் இருந்தேன். பயணத்தின் பாதியில் இப்படிச் சட்டென்று அந்தச் சிறுமியை இறங்கச் சொல்வது எப்படிச் சரியாகும்? தயவுசெய்து அவளுக்கு ரயிலின் இறுதி நிலையம் வரை பயணச்சீட்டு வழங்குங்கள். அதற்கான கட்டணத்தையும் அபராதத்தையும் நானே செலுத்துகிறேன்,” என்று கூறினார்.

“தயவுசெய்து அப்படிச் செய்யாதீர்கள். இது போன்றவர்களுக்கு உதவாதீர்கள். நீங்கள் அவளுக்கு உதவியது தெரிந்தால், மற்றவர்களும் பயணச்சீட்டு இல்லாமல் பயணம் செய்யத் தொடங்கக்கூடும். இது போன்றவர்களிடம் இரக்கமோ கருணையோ காட்டக்கூடாது,” என்று அந்த ஆய்வாளர் உறுதியாகக் கூறினார்.

அவரது ஆட்சேபனைகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு, அவர் அந்தச் சிறுமிக்காகப் பயணச்சீட்டை வாங்கினார்.

அதன்பிறகு, சுதா மூர்த்தி அந்தச் சிறுமியை அணுகி, அவள் எங்கிருந்து வருகிறாள் என்றும், அவளது பின்னணி மற்றும் குடும்பம் பற்றியும் விசாரித்தார்.

அந்தச் சிறுமி தனது கதையைச் சொல்லத் தொடங்கினாள்...

அவள் வீட்டை விட்டு ஓடி வந்திருந்தாள். அவளது தாயின் மறைவுக்குப் பிறகு அவளது தந்தை மறுமணம் செய்துகொண்டிருந்தார், ஆனால் சில நாட்களுக்கு முன்பு அவரும் இறந்துவிட்டார். தந்தை உயிருடன் இருந்தவரை, அவளது மாற்றாந்தாய் அவளை நன்றாகவே நடத்தினார்; ஆனால், தந்தையின் மறைவுக்குப் பிறகு, அந்த மாற்றாந்தாய் அவளைக் கடுமையான சொற்களால் திட்டுவதும் அடிப்பதுமாக இருந்தார். அந்த நரக வேதனையைத் தாங்க முடியாமல், அந்தச் சிறுமி வீட்டை விட்டு ஓடி ரயிலில் ஏறியிருந்தாள். இலக்கோ தெளிவான பாதையோ இல்லாத ஒரு வாழ்க்கைப் பயணத்தை அவள் மேற்கொண்டிருந்தாள்.

சுதா மூர்த்தி அவள் சொன்ன அனைத்தையும் பொறுமையுடன் கேட்டார்.

ரயில் பெங்களூரு நிலையத்தை வந்தடைந்தது.

பயணிகள் இறங்கிக்கொண்டிருந்தனர்; சுதா மூர்த்தியும் கீழே இறங்கினார். அவருக்காக ஒரு கார் காத்திருந்தது. அவர் அதில் ஏற முற்பட்டபோது, அந்தச் சிறுமியைத் தேடினார். அந்தச் சிறுமி அருகில் ஒரு மூலையில் நின்றுகொண்டிருந்தாள்; அவளிடம் எதுவும் இல்லை—உடலில் அணிந்திருந்த ஆடைகளைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லாமல் அவள் வந்திருந்தாள்.

சுதா மூர்த்தி அவளருகே சென்று, அவளது கையைப் பிடித்து, அவளைத் தன்னுடன் காரில் அழைத்துச் சென்றார். வழியில், அவர் தனது நண்பர் ஒருவர் நடத்தி வந்த அனாதை இல்லத்திற்கு காரைத் திருப்பினார். அங்கு, அந்தச் சிறுமியின் நிலைமை குறித்துத் தனது நண்பரிடம் பேசினார்.

அதன்பிறகு, நண்பருக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டு வீடு திரும்பினார்.

அவரது நண்பர் அந்தச் சிறுமியைத் தன் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்று, அவளுக்குக் கல்வி கிடைப்பதை உறுதி செய்தார். காலப்போக்கில் அவள் ஒரு பெரிய நிறுவனத்தில் வேலை பெற்றாள்; அந்த நிறுவனம் அவளை அமெரிக்காவிற்கும் அனுப்பியது. காலம் வேகமாக ஓடியது.

அமெரிக்காவில் உள்ள கன்னடச் சமூகம் ஒரு நிகழ்ச்சியை ஏற்பாடு செய்து, அதில் சிறப்பு விருந்தினராக சுதா மூர்த்தியை அழைத்தது.

அந்நிகழ்ச்சிக்காக அவர் அமெரிக்கா சென்றார். ஒரு இளம் பெண் அவருக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளையும் நேரில் கவனித்துக்கொண்டார். கடைசி நாளில், சுதா மூர்த்தி தனது தங்குமிடத்திற்கான கட்டணத்தைச் செலுத்த கவுண்டருக்குச் சென்றார்; ஆனால் அங்கிருந்த ஊழியர்கள், “அதற்குத் தேவையில்லை; ஒரு இளம் பெண் ஏற்கனவே முழு கட்டணத்தையும் செலுத்திவிட்டார்” என்று கூறினர். “யார் அந்தப் பெண்? என்னிடம் சொல்ல முடியுமா?” என்று சுதா மூர்த்தி கேட்டபோது, அவர்கள் சற்று பின்னால் நின்றுகொண்டிருந்த அந்த இளம் பெண்ணைச் சுட்டிக்காட்டினர்.

“எனக்கான செலவுகளை ஏன் நீ செலுத்தினாய்?” என்று கேட்டபோது, அந்த இளம் பெண் தனது வாழ்க்கையில் நடந்த நிகழ்வுகளை விவரித்தாள்—டிக்கெட் பரிசோதகரிடம் (TC) டிக்கெட் இல்லாமல் பயணம் செய்தபோது பிடிபட்டது முதல், இப்போது கட்டணம் செலுத்திய தருணம் வரை அனைத்தையும் கூறி, அவள்தான் அந்தச் சிறுமி என்பதை வெளிப்படுத்தினாள்.

“என் வாழ்நாள் முழுவதும் நான் உங்களுக்குக் கடமைப்பட்டிருப்பேன். குறைந்தபட்சம் எனக்கு இந்தச் சிறிய வாய்ப்பாவது கிடைத்தது. உங்கள் கட்டணத்தைச் செலுத்துவது மிகச் சிறிய செயல்; என்னால் முடிந்ததைச் செய்தேன்,” என்று கூறியவாறே, கண்களில் கண்ணீருடன் சுதா மூர்த்தியின் கால்களில் விழுந்து வணங்கினாள்.

அவளைப் பார்த்ததும் சுதா மூர்த்தி வியப்படைந்தார்; அவரை இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டார். இருவரின் கண்களிலும் கண்ணீர் துளிர்த்தது..

நாம் மற்றவர்களுக்கு உதவ வேண்டும்! அவர்கள் நம்மை ஏமாற்றினால், இறுதியில் அவர்கள் தங்கள் கர்மாவிற்கான விளைவுகளைச் சந்திக்க நேரிடும்.

ஆனால் அவர்களின் தேவை உண்மையானதாக இருந்தால், நம் உதவியால் ஒரு வாழ்க்கை மகிழ்ச்சியடைகிறது.

ஒரு சிறிய ஆலவிதை எப்படிப் பிரம்மாண்டமான மரமாக வளர்கிறதோ, அதேபோல நாம் குழந்தைகளுக்கு ஊக்கமளித்தால், அவர்கள் எதிர்கால இந்தியாவின் முதுகெலும்பாகவும் வழிகாட்டும் ஒளியாகவும் திகழ்வார்கள்; நாட்டின் பொன்னான எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் ஆற்றலைப் பெறுவார்கள்.

நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம், ஒரு வார்த்தை ஊக்கத்தையும் ஆதரவையும் அளிப்பது மட்டுமே. ஏறிப் படர்வதற்கு ஒரு தாங்கி கிடைக்கும்போது மல்லிகைக் கொடி செழித்து மலர்வதைப் போலவே, குழந்தைகளும் உலகளாவிய உயரங்களை எட்டி, நமக்கு அற்புதமான வெற்றிகளைப் பெற்றுத் தர முடியும்.

1. நடைபயிற்சி (Brisk Walking)

நாங்கள் தினமும் வீடு அலுவலகங்களில் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கிறோம் என்பது தவறான கருத்து. நடப்பதற்கென்றே நேரம் ஒதுக்கி தினமும் குறைந்தது 30 நிமிடங்கள் வேகமாக நடக்க வேண்டும். நடக்கும்போது முன்னோக்கி நடப்பது பின்னோக்கி நடப்பது பக்கவாட்டில் நடப்பது போன்றவைகளையும் கடைபிடிக்கலாம்

இதனால் இதய ஆரோக்கியம் மேம்பாடு, அதீத கொழுப்பு கரைதல், அத்துடன் சீரான மன அமைதி ஆகியவற்றை பெறலாம். குறிப்பாக மூட்டு வலியுள்ளவர்களுக்கும் ஏற்றது நடைபயிற்சி என்பது சிறப்பு.

2. யோகா (Yoga)

நடைப்பயிற்சி தவறாமல் செய்கிறோம். இதில் யோகா தனியே தேவையா என்று நினைப்பவர்கள் நிறையபேர். அதன் நன்மைகளை உணர்ந்தால் கட்டாயம் யோகா அவசியம் என்பீர்கள். வாரத்திற்கு குறைந்தது 3-4 முறையாவது தேர்ந்த யோகா பயிற்றுனர் மூலம் யோகாவை செய்தல் நலம். சூர்ய நமஸ்காரம், பிராணாயாமா மற்றும் ஆசன வகைகள் தரும் நன்மைகள் நிறைய. நெகிழ்ச்சியான மனநிலை , சீரான சுவாசம், மன அமைதி, ஹார்மோன் சமநிலை ஆகியவைகள் அதில் சில.

3. லேசான எடைப் பயிற்சி (Light Strength Training)

சிலர் வீடுகளில் எங்களுக்கான உடற்பயிற்சி செய்ய நேரமில்லை என்று சொல்பவர்கள் ஜிம்மிற்கு சென்று பயிற்சிகளை செய்வதும் உண்டு அதில் முக்கியமானது இந்த பயிற்சி இதில்

Dumbbell curls, squats, lunges, resistance band workouts போன்றவை அடங்கும் இதனால் தசை வலிமை, எலும்பு அடர்த்தி, மெட்டபாலிசம் மேம்பாடு ஆகிய நன்மைகளுடன் உடலின் தசை ஏற்றத்தாழ்வுகளை சீராக்கும். தசைகளை வலிமையாக்குவதால் அன்றாட பயன்பாட்டிற்கு திறமையாக செயல்பட உதவும்.உங்கள் உடல்நிலை பொறுத்து பயிற்சியாளர் கண்காணிப்பு டன் இவைகளை மேற்கொள்ளலாம்.

4. சைக்கிள் ஓட்டுதல் (Cycling)

என்னது சைக்கிள் ஓட்டுவதா? அதையெல்லாம் மறந்து வருசக்கணக்காச்சு? என்பவர்களுக்காகவே வந்துள்ளது வீட்டினுள் ஓட்டும் சைக்கிள் பயிற்சி சாதனங்கள். வெளியே ஓட்டினால் இயற்கை மேலும் நன்மை தரும். இயலாத போது வீட்டில் செய்யலாம். தினமும் 20-30 நிமிடங்கள் மெதுவாக அல்லது மிதமான வேகத்தில் இந்தப் பயிற்சி செய்யும் போது இதயம் , நுரையீரல் ஆரோக்கியம் மேம்படும். அத்துடன் அதிகப்படியான கலோரிகள் குறைந்து எடை சீராகவும், அதிக எடை தரும் கால்வலி நீங்கவும் உதவுகிறது.

5. நீட்சி & சமநிலை பயிற்சிகள் (Stretching & Balance Exercises)

தற்போதைய பயிற்சிகளில் Toe touch, side stretch, standing leg balance, tai chi உள்ளிட்ட இந்த பயிற்சி நிச்சயம் அவசியமாகிறது. திடீரென தோன்றும் வலி போன்றவைகளுக்கு உடனடி நிவாரணமாகவும், உடல் சமநிலை பெறவும், நெகிழ்வான மூட்டுகளுக்கும் ஏதுவாகிறது இந்தப் பயிற்சிகள். சிலர் அடிக்கடி எதிர்பாராத விதமாக கீழே விடுவதுண்டு. அதிலிருந்து பாதுகாப்பு பெற தினமும் காலை அல்லது மாலை 10-15 நிமிடங்கள் செய்யும் இந்தப் பயிற்சி உதவுகிறது.

சரி சரி. இதோ உடனே இந்தப் பயிற்சி எல்லாம் செய்யப் போகிறோம் என கிளம்பி விடாதீர்கள். அதற்கு முன் ஏதேனும் உடல்நிலை பிரச்சினைகள் (உதா: இதய நோய், மூட்டு வலி, ரத்த அழுத்தம்) இருந்தால் மருத்துவர் ஆலோசனையுடன் பயிற்சிகளைத் துவங்குவது நல்லது. இவற்றுடன் தேவையான தண்ணீர் பருகுதல், சத்தான உணவு பழக்கம் மற்றும் போதிய உறக்கம் மிக அவசியம் என்பதையும் கவனத்தில் வைப்பது நலம்.

இன்றைய நாள் இனிய நாளாக அமைந்திட வாழ்த்துகள்.

மேஷம்: திட்டமிட்டபடி வேலை முடியவில்லையே என கோபப்படுவீர். குடும்பத்தில் விட்டுக் கொடுத்து போகவும். பூர்வீக வீட்டை சீரமைத்து விரிவுபடுத்தி கட்ட முயற்சிப்பீர். அலுவலகத்தில் அமைதி காக்கவும். வியாபாரத்தில் பங்குதாரரை பகைத்துக் கொள்ளாதீர்.

ரிஷபம்: கலைப் பொருட்கள் வாங்குவீர்கள். சகோதர வகையில் இருந்த அலைச்சல் விலகும். புது வேலை அமையும். வியாபாரத்தை விரிவுபடுத்த முயற்சிப்பீர். பங்குதாரர்கள் ஆதரவு தருவார்கள். அலுவலகத்தில் அடுத்தவர் விஷயத்தில் தலையிடாமல் இருக்கவும்.

மிதுனம்: பழைய கடனை பைசல் செய்வீர். செலவைக் குறைத்து சேமிக்கத் தொடங்குவீர். பிள்ளைகள் தங்கள் பொறுப்பு அறிந்து செயல்படுவர். வியாபாரத்தில் புதிய யுக்திகளைக் கையாண்டு வாடிக்கை யாளர்களை கவருவீர். அலுவலகத்தில் பணிச்சுமை குறையும்.

கடகம்: திட்டமிட்டபடி செயல்பட்டு சில வேலைகளை முடிப்பதால் மனநிறைவு உண்டாகும். கல்யாண முயற்சி பலிதமாகும். சகோதரரின் விருப்பங்களை கேட்டறிந்து நிறைவேற்றுவீர். அலுவலகத்தில் தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என்று இருக்க பழகிக் கொள்ளவும்.

சிம்மம்: குடும்பத்தில் உங்கள் ஆலோசனையை ஏற்றுக் கொள்வர். வாகனத்தை சீர் செய்வீர்கள். பிள்ளைகளிடம் இருந்து வந்த பிடிவாதம் குறையும். அலுவலகத்தில் மேலதிகாரிகளை பகைத்துக் கொள்ளாதீர். வியாபாரம் விறுவிறுப்பாக அமையும். போட்டிகள் குறையும்.

கன்னி: புது முயற்சிகளில் ஆர்வம் காட்டுவீர். குடும்ப உறுப்பினர்களின் எண்ணங்களை பூர்த்தி செய்வீர்கள். அரசு வேலைகள் முடிவுக்கு வரும். வியாபாரத்தில் பங்குதாரர்கள் ஆதரவாக இருப்பார்கள். அலுவலகத்தில் யாரைப் பற்றியும் தலைமையிடத்தில் புகார் கூறாதீர்.

துலாம்: புத்துணர்ச்சியுடன் காணப்படுவீர். வங்கியில் லோன் கிடைக்கும். தம்பதிக்குள் விட்டுக் கொடுத்துப் போவீர். சொந்த ஊர் பயணங்கள் உற்சாகம் தரும். வியாபாரரீதியாக முக்கிய பிரபலங்களை சந்திப்பீர். அலுவலகத்தில் தேடிய முக்கிய ஆவணம் தென்படும்.

விருச்சிகம்: எதிலும் நிதானமாக செயல்படுவது நல்லது. குடும்பத்தில் மூத்தோரின் அறிவுரையை ஏற்பது நல்லது. வியாபாரத்தில் பழைய சரக்குகள் தேங்கும். புதிய யுக்திகளைக் கையாண்டு வாடிக்கையாளர் களை கவரும் முயற்சியில் இறங்குவீர். அலுவலகத்தில் மதிப்புயரும்.

தனுசு: பழைய பிரச்சினைகளை சுமூகமாக பேசித் தீர்ப்பீர். மனைவி, பிள்ளைகளின் உடல் நலம் சீராகும். பூர்வீக வீடு, மனை, விவசாய நிலத்தை விற்பீர்கள். வியாபாரத்தில் அனுபவமிக்க பணியாட்களை தேடுவீர். அலுவலகத்தில் உங்களின் உழைப்புக்கு மதிப்பு உண்டு.

மகரம்: குடும்பத்தில் உள்ளவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிப்பீர் கள். அரசால் ஆதாயம் உண்டு. வாங்கிய கடனை பைசல் செய்வீர்கள். யோகா, ஆன்மிகத்தில் நாட்டம் கூடும். அலுவலகத்தில் தானுண்டு தன் வேலை உண்டு என்று இருக்கவும். வியாபாரம் சூடு பிடிக்கும்.

கும்பம்: பழைய நண்பர்களின் வீட்டு விசேஷங்களில் கலந்து கொண்டு நட்பை புதுப்பிப்பீர். இல்லத்தில் உங்கள் ஆலோசனைகள் ஏற்கப்படும். வியாபாரத்தில் பாக்கி வசூலாகும். அலுவலகத்தில் புதிய பதவிக்கு பரிந்துரைக்கப்படுவீர். மேதிகாரிகள் பாராட்டுவர்.

மீனம்: எதார்த்தமான பேச்சால் சுற்றியிருப்பவர்களை வசீகரிப்பீர். தம்பதிக்குள் அன்யோன்யம் அதிகரிக்கும். உறவினர், பழைய நண்பர் கள் தேடி வருவர். அலுவலக ரீதியாக பிரபலங்களை சந்திக்கும் வாய்ப்பு கிட்டும். வியாபாரத்தில் லாபம் உண்டு. புது ஏஜென்சி எடுப்பீர்.

ஸ்ரீ பராபவ வருடம் ஆவணி மாதம் 30 ஆம் தேதி புதன்கிழமை 16.9.2026.

இன்று காலை 10.32 வரை பஞ்சமி. பின்னர் சஷ்டி.

இன்று இரவு 07.35 வரை விசாகம். பின்னர் அனுஷம்.

இன்று மாலை 03.15 வரை வைதிருதி. பின்னர் விஷ் கம்பம்.

இன்று காலை 10.32 வரை பாலவம். பின்னர் இரவு 11.19 வரை கௌலவம். பின்பு தைத்தூலம்.

இன்று காலை 06.02 வரை மரண யோகம். பின்னர் சித்த யோகம்.

நல்ல நேரம்

காலை : 09.15 முதல் 10.15 மணி வரை

காலை : 10.45 முதல் 11.45 மணி வரை

மாலை : 04.45 முதல் 05.45 மணி வரை

மாலை : 06.30 முதல் 07.30 மணி வரை

இன்றைய நாள் இனிய நாளாக அமைந்திட வாழ்த்துகள்.

மேஷம்: எதிர்பார்த்த பண வரவு இல்லாவிட்டாலும், சாமர்த்தியமாக சமாளிப்பீர்கள். கடன் பிரச்சினையில் இருந்து விடுபட, ஓயாமல் உழைப்பீர்கள். உற்சாகம், தோற்றப் பொலிவு, கூடும். பிள்ளைகள் பொறுப்பாக நடந்து கொள்வார்கள்.

ரிஷபம்: வெளியூர் பயணம் அதிகரிக்கும். வரவுக்கேற்ற செலவு இருக்கும். வியாபாரத்தில் புதிய வாடிக்கையாளர்கள் வருவார்கள். நவீன மின்னணு, மின்சார சாதனங்கள், வீட்டு உபயோகப் பொருட்கள் வாங்குவீர்கள். ஆன்மிக நாட்டம் அதிகரிக்கும்.

மிதுனம்: மன இறுக்கம் குறையும். திட்டமிட்டு செயல்படுவீர்கள். கணவன் - மனைவிக்குள் மனஸ்தாபம் நீங்கி அன்யோன்யம் அதிகரிக்கும். தள்ளிப்போன சுப நிகழ்ச்சிகள் நடந்தேறும். உறவினர்கள் மத்தியில் அந்தஸ்து, செல்வாக்கு கூடும்.

கடகம்: எதிரிகளை வீழ்த்தும் வல்லமை உண்டாகும். கறாராகப் பேசி காரியம் சாதிப்பீர்கள். பல வகையிலும் பண வரவு கூடும். அதில் ஒரு பகுதியை சேமிப்பீர்கள். பழுதான சாதனங்கள், வாகனங்களை மாற்றுவீர்கள். பேச்சில் பொறுமை தேவை.

சிம்மம்: குடும்பத்தில் உங்கள் வார்த்தைக்கு மதிப்பு கூடும். எதிர் பார்த்த விலைக்கே பழைய சொத்துகள் விற்பனையாகும். பெரிய மனிதர்கள், அரசு அதிகாரிகளின் நட்பும், அதனால் ஆதாயமும் கிடைக்கும். நாடி வந்தவர்களுக்கு உதவி செய்வீர்கள்.

கன்னி: பேச்சில் கவனம் தேவை. குடும்பத்தினருடன் தேவையற்ற வாக்குவாதங்கள் செய்ய வேண்டாம். அலுவலகத்தில் டென்ஷன் வந்துபோகும். தொடங்கிய பணிகள் சற்று தாமதமாகி முடியும். யாரையும் எடுத்தெறிந்து பேசக் கூடாது.

துலாம்: புதியவர்களின் அறிமுகம் கிடைக்கும். வரவேண்டிய பணம் கைக்கு வரும். வீண், ஆடம்பரச் செலவுகளைக் கட்டுப்படுத்தி, வருங்காலத்துக்காக சேமிக்கத் தொடங்குவீர்கள். வழக்குகளில் சாதகமான திருப்பம் ஏற்படும். பொருட்கள் சேரும்.

விருச்சிகம்: எதிர்பார்த்த தொகை தக்க சமயத்தில் கைக்கு வரும். நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு, குடும்பத்தில் அமைதியும், மகிழ்ச்சியும் திரும்பும். குடும்பத்தினர் உங்கள் ஆலோசனையைக் கேட்டு நடப்பார்கள். பால்ய நண்பர்களை சந்திப்பீர்கள்.

தனுசு: போட்டிகள், சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டி வரும். உடல்நலத்தில் அதிக அக்கறை காட்டுங்கள். வெளி உணவுகளைத் தவிர்ப்பது நல்லது. கணவன் - மனைவி இடையே அன்யோன்யம் அதிகரிக்கும். பயணத்தால் ஆதாயம் உண்டு.

மகரம்: தவிர்க்க முடியாத செலவுகள், பயணங்கள் வரும். உறவினர், நண்பர்கள் வீட்டு விசேஷங்களை முன்னின்று நடத்துவீர்கள். ஆன்மிகம், தியானம், யோகாவில் நாட்டம் அதிகரிக்கும். பெரியவர்கள், மகான்களின் ஆசி கிடைக்கும்.

கும்பம்: மனப் போராட்டங்கள் ஓயும். உங்களது சமயோசிதமான பேச்சால், தடைபட்டிருந்த வேலைகளை முடிப்பீர்கள். நவீன ரக வாகனம், மின்னணு, மின்சார சாதனங்கள் வாங்குவீர்கள். பல வகையிலும் பொருட்கள் சேரும்.

மீனம்: பிள்ளைகளால் டென்ஷன் ஏற்படும். உடல்நலத்தில் கவனம் செலுத்துங்கள். வியாபாரத்தில் பழைய பாக்கிகளை போராடி வசூலிப்பீர்கள். வாகனப் பயணத்தின்போது கவனம் தேவை. ஆன்மிகம், தியானத்தில் நாட்டம் அதிகரிக்கும்.

ஸ்ரீ பராபவ வருடம் ஆவணி மாதம் 29 ஆம் தேதி செவ்வாய்க்கிழமை 15.9.2026.

இன்று காலை 08.22 வரை சதுர்த்தி. பின்னர் பஞ்சமி.

இன்று மாலை 05.41 வரை சுவாதி. பின்னர் விசாகம்.

இன்று மாலை 03.17 வரை ஐந்திரம். பின்னர் வைதிருதி.

இன்று காலை 09.22 வரை பத்திரை. பின்னர் இரவு 09.57 வரை பவம். பின்பு பாலவம்.

இன்று காலை 06.02 வரை அமிர்த யோகம். பின்னர் மாலை 05.41வரை சித்த யோகம். பிறகு மரண யோகம்.

நல்ல நேரம்:

காலை : 07.45 முதல் 08.45 மணி வரை

காலை : 10.45 முதல் 11.45 மணி வரை

மாலை : 04.45 முதல் 05.45 மணி வரை

இரவு : 07.30 முதல் 08.30 மணி வரை