உடைந்த பானையும் உருவான நம்பிக்கையும்

காலை பொழுது. ஒரு சிறிய கிராமத்தில் குயவர் ஒருவர் மண் பானை செய்து கொண்டிருந்தார். அருகில் நின்ற இளைஞன் ஒருவன் சோர்வாக சொன்னான், ஐயா என் வாழ்க்கையே உடைந்த பானை போல ஆகிவிட்டது, எதுவும் சரியாக வரவில்லை என்று.

குயவர் சிரித்தபடி சொன்னார், தம்பி இந்த சக்கரத்தை பார். மண் சரியாக வடிவம் பெறும் வரை கை தவறினால் பானை கோணலாகும், உடையும். ஆனால் நான் அந்த உடைந்த மண்ணை தூக்கி எறிவதில்லை. மீண்டும் தண்ணீர் சேர்த்து, பிசைந்து, இன்னும் அழகான பானையாக செய்கிறேன். உன் தோல்வியும் அப்படித்தான்.

அந்த இளைஞன் புரிந்து கொண்டான். உடைவது முடிவல்ல, அது மீண்டும் உருவாக்க ஒரு வாய்ப்பு என்று. அன்று காலை முதல் அவன் தன் வாழ்க்கையை புதிய மண்ணாக நினைத்து மீண்டும் தொடங்கினான். நீங்களும் இன்று காலையை அப்படி தொடங்குங்கள்.