வெற்றி பெற்ற மனிதர்களின் வாழ்க்கை சொல்லுவது என்ன?

தனது மனைவி மாதவிடாய் காலத்தில் பயன்படுத்தும் அழுக்கான துணி ஒன்றை துவைத்துக் கொண்டிருப்பதை அவர் கண்டார்.

விலையுயர்ந்த நாப்கின்களை வாங்க முடியாததால், அவள் அதே துணியை மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தி வந்தாள்.

அவளுக்காக மலிவு விலையில் நாப்கின்களைத் தயாரிக்க அவர் முடிவு செய்தார்.

பருத்தியைக் கொண்டு ஒரு நாப்கினைத் தயாரித்து அவளிடம் கொடுத்தார். ஆனால் அதன் தரம் திருப்திகரமாக இல்லை. அவர் மீண்டும் சோதனைகளைத் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு முன்மாதிரியையும் (prototype) சோதித்துப் பார்க்க அவருக்குத் தன்னார்வலர்கள் தேவைப்பட்டனர். மருத்துவக் கல்லூரி மாணவிகளோ வெட்கப்பட்டனர். இறுதியில், அவரே அதைச் சோதிக்கத் துணிந்தார்.

ஒரு கால்பந்து பிளாடரில் விலங்கு இரத்தத்தை நிரப்பி, அதை ஒரு செயற்கைக் கருப்பையாக மாற்றித் தனது ஆடைகளுக்கு அடியில் அணிந்து கொண்டார். அதன் உறிஞ்சும் தன்மையைச் சோதிக்க நடந்தார், ஓடினார், மிதிவண்டி ஓட்டினார். அவரது உடைகளில் நாற்றம் வீசத் தொடங்கியது. ஊரே அவர் பைத்தியமாகிவிட்டதாக முடிவு செய்தது.

அவரது மனைவி விவாகரத்து கோரினார். அவரது தாய் அவரை விட்டுப் பிரிந்தார். அக்கம்பக்கத்தினர் அவரை ஊரை விட்டு ஒதுக்கி வைத்தனர்.

ஆனாலும் அவர் தனியாகத் தனது சோதனையைத் தொடர்ந்தார்.

பல ஆண்டுகளாக, சந்தையில் விற்கப்படும் நாப்கின்கள் எதைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படுகின்றன என்பதை அவரால் கண்டறிய முடியவில்லை. ஒருநாள் அவர் வெளியே சென்றிருந்தபோது ஒரு பார்சல் வந்தது. அவரது நாய் அதைக் கடித்துக் குதறியிருந்தது. உள்ளே அமெரிக்காவிலிருந்து வந்த சில மாதிரிகள் இருந்தன. அவர் அந்த மூலப்பொருளை உன்னிப்பாகக் கவனித்தார்.

'பைன் மரப்பட்டையின் மரக்கூழ்' (Pine bark wood pulp). அதுதான் அந்த ரகசியம்.

அதைச் பதப்படுத்துவதற்கான ஒரு இயந்திரத்தை உருவாக்க அவர் நான்கு ஆண்டுகள் செலவிட்டார். வணிக ரீதியான நாப்கின் தயாரிக்கும் இயந்திரங்களின் விலை 3.5 கோடி ரூபாய். ஆனால் அவர் வெறும் 65,000 ரூபாயில் ஒரு இயந்திரத்தை உருவாக்கினார்.

2006-ல் அதை ஐஐடி மெட்ராஸுக்கு (IIT Madras) கொண்டு சென்றார். தேசிய கண்டுபிடிப்பு அறக்கட்டளை நடத்திய போட்டியில் 943 கண்டுபிடிப்புகளில் அவரது இயந்திரம் முதலிடம் பிடித்தது. இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் அவருக்கு விருது வழங்கிக் கௌரவித்தார்.

பல பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அவரது காப்புரிமையை (patent) விலைக்கு வாங்க முன்வந்தன. அவர் அவை அனைத்தையும் நிராகரித்தார். அந்த இயந்திரங்களை மகளிர் சுயஉதவிக் குழுக்களுக்கு மட்டுமே விற்றார். இன்று, 23 மாநிலங்களில் 1300-க்கும் மேற்பட்ட இயந்திரங்கள் மூலம் ஆயிரக்கணக்கான பெண்கள் வேலை வாய்ப்பு பெற்றுள்ளனர்.

விவாகரத்து கோரி ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவர் விருது வாங்குவதை சாந்தி தொலைக்காட்சியில் கண்டார். அவருக்கு அழைப்பு விடுத்தார். மீண்டும் அவரிடமே வந்து சேர்ந்தார்.

அவர் எதையும் மனதில் வைத்துக்கொள்ளாமல் அவளை ஏற்றுக்கொண்டார்.

இந்த கதையின் நாயகன் அருணாச்சலம் முருகானந்தம்.