வாய்ப்பு

ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னால், மெரினா கடற்கரை.

​"விவேக், ஒரு நிமிஷம் நில்லு. நான் சொல்றதை கேளு," என்றாள் ரம்யா.

​விவேக் கோபத்தில் கொதித்துக் கொண்டிருந்தான். "என்ன கேட்கணும்? உன் ஐடி கம்பெனி ஆன்சைட் போறதுக்காக என் மூணு வருஷ காதலை தியாகம் பண்ண சொல்றியா? நீ போயிட்டா நம்ம உறவு என்ன ஆகும்?"

​"டிஸ்டன்ஸ் ஒரு மேட்டர் இல்லை விவேக். நான் என் கரியருக்காகப் போறேன்."

​"கரியரா? அப்போ நான் உனக்கு ரெண்டாவது பட்சம்தான். ஒண்ணு உன் வேலை, இல்ல நான். இப்போவே முடிவு பண்ணு."

​ரம்யா அமைதியாக அவனைப் பார்த்தாள். "முடிவு பண்ணிட்டேன் விவேக். எனக்கு என் சுயமரியாதையும் உழைப்பும் முக்கியம். 'வேலையா, காதலா'ன்னு நீ கேட்ட அந்த நிமிஷமே நம் காதல் செத்துடுச்சு. பை."

​அவள் அன்று அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறியபோது, விவேக் பின்னால் இருந்து கத்தினான், "பார்த்துக்கலாம் ரம்யா, ஒரு நாள் நீ என்கிட்ட வந்து நிப்ப!"

ஐந்து வருடங்களுக்குப் பின்...

​அதே சென்னை. ஒரு உயர்தர உணவகத்தில் ஆடம்பர ஹால். இன்று ரம்யா அழைத்திருந்தாள். விவேக் கோட்-சூட் அணிந்து பந்தாவாக வந்து நின்றான்.

​"என்ன ரம்யா, திடீர்னு கூப்பிட்டு இருக்க? அன்னைக்கு அப்படிப் போயிட்டு, இப்போ என்னைத் தேடி வந்திருக்க?" என்றான் ஒரு நக்கலான சிரிப்புடன்.

​"உன்னைத் தேடி வரல விவேக். பிசினஸ் விஷயமா பேச வந்தேன்."

​"பிசினஸா? ஓ... இப்போ நான் பெரிய ஈவென்ட் மேனேஜ்மென்ட் கம்பெனி வச்சிருக்கேன்னு கேள்விப்பட்டு வந்தியா? அன்னைக்கு என்னை வேண்டாம்னு சொன்னியே, இப்போ என் உதவி தேவைப்படுதா?"

​ரம்யா ஒரு ஃபைலை மேசை மேல் வைத்தாள். "உன் கம்பெனி இப்போ நஷ்டத்துல ஓடிட்டு இருக்குன்னு எனக்குத் தெரியும் விவேக். மூணு மாசமா ஸ்டாஃப்க்கு சம்பளம் கொடுக்கல."

​விவேக்கின் முகம் சட்டென்று மாறியது. "அது... அது ஒரு தற்காலிகமான பிரச்சனை தான். சரி, இப்போ எதுக்கு இதை பேசுற?"

​"உன் கம்பெனியை என்னோட குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ் வாங்கப்போகுது. இது அக்ரிமெண்ட் காப்பி."

​விவேக் அதிர்ச்சியில் உறைந்தான். "என்ன? நீ வாங்குறியா? அவ்வளவு பெரிய ஆளா நீ?"

​"அன்னைக்கு நீ தடுத்த அந்த வேலைதான் இன்னைக்கு என்னை இந்த இடத்துல உட்கார வச்சிருக்கு விவேக். உனக்கு ஒரு ஆஃபர் தரேன். உன் கம்பெனிக்கு நீயே சி.இ.ஓ-வா இருக்கலாம். ஆனா, இனிமே நீ எனக்கு கீழ வேலை செய்யணும். ஓகேவா?"

​விவேக் பேச்சற்று அந்த அக்ரிமெண்ட்டைப் பார்த்தான்.

​"என்ன விவேக், யோசிக்கிற? அன்னைக்கு 'காதலா வேலையா'ன்னு கேட்ட. இன்னைக்கு 'தன்மானமா வேலையா'ன்னு கேட்குறேன். கையெழுத்து போடுவியா இல்ல கம்பெனியை மூடுவியா?"

​விவேக் மெல்ல பேனாவை எடுத்தான். அவனுக்குத் தெரியும், இது காதலில் விழுந்த தோல்வியை விடப் பெரிய அடி என்று.

​ரம்யா எழுந்து கண்ணாடி அணிந்து கொண்டாள். "குட். நாளைக்கு காலையில என் கேபினுக்கு வந்து ரிப்போர்ட் பண்ணு. அப்புறம் ஒண்ணு... அன்னைக்கு மெரினால 'ஒரு நாள் நீ என்கிட்ட வந்து நிப்ப'ன்னு சொன்னியே... இப்போ நான் உட்கார்ந்து இருக்கேன், நீ என் முன்னாடி வந்து நிக்கிற. டைம் ஈஸ் பவர்ஃபுல் விவேக்!"

​அவள் கார் ஏறிச் செல்ல, விவேக் தன் முன்னாள் காதலிக்கு 'எம்ப்ளாய்' ஆக மாறிய அந்த நிமிஷத்தை ஜீரணிக்க முடியாமல் அமர்ந்திருந்தான்.