விடியலை நம்பிய சிறுவன்

ஒரு சிறிய கிராமத்தில் முருகன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்கு படிப்பு சரியாக வரவில்லை என்று எல்லோரும் சொன்னார்கள். தினமும் காலையில் தாத்தாவுடன் வயல் வரப்பில் நடந்து பள்ளிக்கு செல்வான்.

ஒரு நாள் தாத்தா கேட்டார், "ஏன் சோகமாக இருக்கிறாய்?" முருகன் சொன்னான், "என்னால் முடியாது என்று நினைக்கிறேன்." தாத்தா சிரித்துக்கொண்டே சூரியனை காட்டினார். "பார், இந்த சூரியன் தினமும் காலையில் எழுந்து இருளை விரட்டுகிறது. அதற்கு சோர்வே இல்லை. நீயும் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு சிறு முயற்சி செய், போதும்."

அன்று முதல் முருகன் ஒவ்வொரு காலையும் "இன்று நான் நேற்றை விட சிறப்பாக செய்வேன்" என்று தனக்குள் சொல்லிக்கொண்டான். சிறு சிறு வெற்றிகள் பெரிய நம்பிக்கையாக மாறியது. ஒரு வருடத்தில் வகுப்பில் முதல் மாணவனானான். தன்னம்பிக்கை என்பது ஒரு நாளில் வருவதில்லை, ஒவ்வொரு விடியலிலும் வளர்வது.