செருப்பு

அவன் பேரு கணேஷ். வயசு 28. பெங்களூர். பெரிய IT கம்பெனி. மாசம் 80000 சம்பளம்.

ஊர்ல அப்பா. முருகேசன். வயசு 65. விவசாயம். அம்மா இல்ல. 10 வருஷம் முன்னாடி போய்ட்டாங்க.

கணேஷ் வருஷத்துக்கு ஒரு தடவ ஊருக்கு போவான். தீபாவளிக்கு. 2 நாள்.

போன் பண்ணுவான். "அப்பா. எப்படி இருக்கீங்க. காசு அனுப்பியிருக்கேன். வந்துச்சா."

அப்பா சொல்லுவாரு. "வந்துச்சு ராசா. நீ நல்லா இரு. வேலைய பாரு. எனக்கு ஒன்னும் வேண்டாம்."

கணேஷ்க்கு கோபம் வரும். "அப்பா. ஏன் போன் பண்ணினாலே இதே வார்த்தை. உங்களுக்கு என்ன வேணும்னு சொல்லுங்க."

"ஒன்னும் வேண்டாம் ராசா. நீ சந்தோஷமா இரு. அது போதும்."

ஏக்கம். அப்பா ஏன் எதுவும் கேட்க மாட்டேங்குறாரு. விரக்தி. பாசமா இல்ல கோபமா தெரியல.

---

*ஒரு நாள். போன்.*

பக்கத்து வீட்டு மாமா. "தம்பி. அப்பா கீழ விழுந்துட்டாரு. கால் உடைஞ்சிருச்சு. ஆஸ்பத்திரில இருக்காரு."

கணேஷ் ஓடினான். பஸ். ட்ரெயின். 12 மணி நேரம். ஊர்.

ஆஸ்பத்திரி. அப்பா பெட்ல. கால்ல கட்டு.

கணேஷ் ஓடி போய் கைய பிடிச்சான். "அப்பா. என்ன ஆச்சு. ஏன் போன் பண்ணல."

அப்பா சிரிச்சாரு. பல்லு இல்ல. "கண்ணா. நீ வேலைல பிஸி. தொந்தரவு பண்ண வேண்டாம்னு தான்."

"அப்பா..." கணேஷ் அழுதான். "நான் உங்க புள்ளப்பா. என் கிட்ட சொல்லாம யார் கிட்ட சொல்லுவீங்க."

டாக்டர் வந்தாரு. "தம்பி. அப்பாவுக்கு வயசாயிடுச்சு. எலும்பு தேய்ஞ்சிருக்கு. இனி நடக்குறது கஷ்டம். Wheelchair தான்."

"சரி டாக்டர். எவ்வளவு ஆனாலும் பரவாயில்ல. Best Treatment கொடுங்க."

"இல்ல தம்பி. Treatment இல்ல. Care தான் வேணும். துணைக்கு ஆள் வேணும்."

கணேஷ் தலை ஆட்டினான். "நான் இருக்கேன் டாக்டர். லீவு போடுறேன்."

---

*வீடு. 15 நாள் லீவு.*

கணேஷ் அப்பாவுக்கு சோறு ஊட்டினான். தூக்கிட்டு போய் பாத்ரூம் கூட்டிட்டு போனான். துணி துவைச்சான்.

ஒரு நாள். அப்பா செருப்பு பிஞ்சு கிடந்துச்சு. ரப்பர் செருப்பு. 5 வருஷம் பழசு. ஆணி வச்சு அடிச்சு அடிச்சு போட்டிருக்காரு.

கணேஷ் கடைக்கு ஓடினான். புது செருப்பு. 500 ரூபா. Bata. மெத்து மெத்துனு.

அப்பா கால்ல போட்டு விட்டான். "அப்பா. இனி இத போடுங்க. கால் வலிக்காது."

அப்பா செருப்ப பார்த்தாரு. கண்ணுல தண்ணி.

"கண்ணா. எதுக்குடா காச வேஸ்ட் பண்ற. நான் தான் நடக்க மாட்டேனே. Wheelchair தானே."

கணேஷ் உடைஞ்சு போனான். "அப்பா... சாரி அப்பா... நான் மறந்துட்டேன்..."

அப்பா கணேஷ் கைய பிடிச்சாரு. "அழாத கண்ணா. நீ வாங்கி கொடுத்த. அது போதும். இந்த செருப்ப நான் தலை மாட்டுல வச்சுக்குறேன். தினமும் பார்ப்பேன். நீ கூட இருக்குற மாதிரி இருக்கும்."

அன்னைக்கு ராத்திரி. கணேஷ் தூங்கல. அப்பா ரூம் கதவு கிட்ட உட்கார்ந்தான்.

உள்ள அப்பா பேசுற சத்தம்.

"கமலா... இங்க பாரு... நம்ம கண்ணா செருப்பு வாங்கி கொடுத்திருக்கான்... புது செருப்பு... நீ இருந்தா சந்தோஷப்படுவ... நம்ம புள்ள நல்லா இருக்கான் கமலா... நீ கவலை படாத..."

அப்பா அம்மா போட்டோ கிட்ட பேசிட்டு இருந்தாரு.

கணேஷ் வாய பொத்திக்கிட்டு அழுதான். சத்தம் வராம. "அப்பா... 28 வருஷம்... நான் உங்களுக்கு என்ன பண்ணேன்..."

---

*லீவு முடிஞ்சது. பெங்களூர்.*

கணேஷ் கிளம்பினான். அப்பா Wheelchairல.

"கண்ணா. பத்திரம். வேலைய பாரு. என்ன நினைக்காத. நான் இருக்கேன். பக்கத்து வீட்டு மணி பாத்துப்பான்."

கணேஷ் அப்பா கால்ல விழுந்தான். "அப்பா. நான் வர்றேன். அடிக்கடி வர்றேன்."

"வேண்டாம் கண்ணா. பஸ் காசு வேஸ்ட். போன் பண்ணு. போதும்."

பஸ் ஏறினான். பெங்களூர். வேலை. மீட்டிங். டார்கெட்.

1 மாசம். போன் பண்ணல. Busy.

2 மாசம். மறந்துட்டான்.

3வது மாசம். போன். பக்கத்து வீட்டு மாமா.

"தம்பி... அப்பா... நேத்து ராத்திரி... தூக்கத்துலயே..."

கணேஷ் போன் கீழ விழுந்துச்சு. உலகமே இருட்டு.

ஓடினான். ஊர்.

வீடு. வெள்ளை துணி. அப்பா.

அப்பா தலை மாட்டுல? அந்த புது செருப்பு. ஒரு தடவ கூட போடாத செருப்பு. புத்தம் புதுசு.

பக்கத்துல ஒரு லெட்டர்.

"கண்ணா,

நீ படிச்சு பெரிய ஆள் ஆகணும்னு தான் நான் விவசாயம் பார்த்தேன்.

நீ கஷ்டப்பட கூடாதுனு தான் நான் ஒன்னும் கேட்கல.

நீ கொடுத்த காசுல ஒரு ரூபா கூட செலவு பண்ணல. பேங்க்ல இருக்கு. 5 லட்சம். உனக்கு தான்.

நீ வாங்கி கொடுத்த செருப்பு. அது தான் நான் உனக்கு கொடுக்குற சொத்து.

நான் போட்டு நடக்கல. ஆனா நீ போட்டு ஓடு. வாழ்க்கைல முன்னேறு.

என்ன மன்னிச்சுடு. உனக்கு தொந்தரவு கொடுக்காம போறேன்.

அப்பா."

கணேஷ் லெட்டர பிடிச்சுட்டு கதறினான். "அப்பா... ஒரு தடவ... ஒரே ஒரு தடவ அந்த செருப்ப போட்டு நடந்திருக்கலாம்ல அப்பா... நான் பார்த்திருப்பேன்ல..."

ஊரே அழுதுச்சு.

---

*இன்னைக்கு.*

கணேஷ். வயசு 35. கல்யாணம் ஆகல. பெங்களூர் வேலை விட்டுட்டான்.

ஊர்ல. அப்பா வீட்ல. விவசாயம்.

வீடு முழுக்க அப்பா போட்டோ. தலை மாட்டுல அந்த செருப்பு. இன்னும் புதுசு.

தினமும் காலைல அந்த செருப்புக்கு பூ வச்சு கும்பிடுறான்.

"அப்பா. இன்னைக்கு நான் வயலுக்கு போறேன். உன் செருப்பு தான் போட்டுட்டு போறேன். நீ என் கூட நடந்து வா அப்பா."

ஊர்ல யார் வீட்லயும் வயசானவங்க இருந்தா கணேஷ் போவான்.

செருப்பு வாங்கி கொடுப்பான். "தாத்தா. போட்டு நடங்க. நான் பார்க்கணும்."

"ஏன் தம்பி."

"என் அப்பா போடாம போய்ட்டாரு தாத்தா. நீங்களாவது போடுங்க. நான் சந்தோஷப்படுவேன்."

*லாஜிக் இல்ல. கணக்கு இல்ல. வாழ்க்கை இருக்கு.*

*_அப்பா உயிரோட இருக்குறப்ப ஒரு செருப்பு வாங்கி கொடு. போட்டு நடக்க வை. அவங்க சிரிக்கிறத பாரு.

போன பிறகு 5 லட்சம் பேங்க்ல இருந்து என்ன பிரயோஜனம்.

ஒரு ஜோடி செருப்பு. 500 ரூபா. ஆனா அது கொடுக்குற சந்தோஷம் 5 கோடி._*

நீ உன் அப்பா அம்மாவுக்கு கடைசியா எப்ப செருப்பு வாங்கி கொடுத்த.

இன்னைக்கு கொடு.

நாளைக்கு லேட் ஆயிடும்.

ஏன்னா *செருப்பு பழசானா புதுசு வாங்கலாம். அப்பா அம்மா போய்டா?*

இந்த கதைய படிச்சுட்டு உன் அப்பா அம்மாக்கு போன் பண்ணு.

"என்ன வேணும்"னு கேளு.

"ஒன்னும் வேண்டாம்"னு சொல்வாங்க.

நீ கேளு. "செருப்பு எப்படி இருக்கு."

அப்ப தான் தெரியும். 5 வருஷமா பிஞ்ச செருப்பு போட்டுட்டு இருக்காங்கனு.

--முகநூலில் வந்த கதை