டீக்கடை

"தம்பி... ஒரு இட்லி... பசிக்குது தம்பி..." சென்னை. பாரிமுனை. மதியம் 2 மணி. வெயில் கொளுத்துது.

நடைபாதை கடை. இட்லி கடை.

ஒரு கிழவர். 80 வயசு. பேரு முருகன் தாத்தா. கிழிஞ்ச பனியன். கூன் விழுந்த முதுகு. கையில ஒரு மஞ்ச பை. கண்ணு மட்டும் பளிச்சுனு. கடைக்கார பையன பார்த்து கெஞ்சுறாரு.

கடை பையன் கணேஷ். 25 வயசு. முறைச்சான். "யோவ் காலைல இருந்து இதே பாட்டு தானா. காசு இருந்தா வா. இல்லனா நட."

தாத்தா தலை குனிஞ்சாரு. "தம்பி... நேத்துல இருந்து சாப்பிடல... ஒரு இட்லி... அரை இட்லி கொடுத்தா கூட போதும்..."

கணேஷ் தட்ட எடுத்து வீசினான். "போயா... பிச்சை எடுக்க வந்துட்டான்."

தாத்தா தட்ட எடுக்க குனிஞ்சாரு. முதுகு வலிச்சுது. மெல்ல எழுந்தாரு. நடந்தாரு.

பக்கத்து டீக்கடை. ராஜா. 35 வயசு. பார்த்துட்டு இருந்தான். ஓடிப்போய் தாத்தா கைய பிடிச்சான்.

"தாத்தா... வாங்க. உட்காருங்க."

பெஞ்சுல உட்கார வச்சான். ஒரு ப்ளேட் இட்லி. சாம்பார். சட்னி. ஒரு ஸ்ட்ராங் டீ.

"தாத்தா... மெல்ல சாப்பிடுங்க. புரையேற போகுது."

தாத்தா சாப்பிட்டாரு. கண்ணுல தண்ணி. "ராசா... நீ நல்லா இருக்கணும்... 40 வருஷம் இதே பாரிமுனைல நானும் டீக்கடை வச்சிருந்தேன்... பேரு முருகன் டீ ஸ்டால்."

ராஜா அதிர்ந்தான். "தாத்தா... முருகன் டீ ஸ்டால்... எங்க அப்பா அடிக்கடி சொல்லுவாரு... 'முருகன் கை டீ மாதிரி வராதுடா'னு..."

தாத்தா சிரிச்சாரு. பல்லு இல்ல. "ஆமா ராசா... நான் தான்..."

"என்ன தாத்தா ஆச்சு... கடை..."

தாத்தா மூச்சு விட்டாரு. "எல்லாம் போச்சு ராசா. ஒரே பையன். படிக்க வச்சேன். இன்ஜினியர். அமெரிக்கா அனுப்பினேன். கடன் வாங்கி. வீடு கடை எல்லாம் வித்து. அவன் போன மாசம் போன் பண்ணினான். 'அப்பா நான் அங்கயே செட்டில் ஆயிட்டேன். நீ இங்க வர வேண்டாம். தொந்தரவு பண்ணாத'னு."

"வீடு இல்ல. காசு இல்ல. இதோ... நடைபாதை தான் வீடு. பசிச்சா கை நீட்டுறேன்."

ராஜா கண்ணு கலங்கிருச்சு. "தாத்தா... இனிமே இங்கயே இருங்க. என் கூட. கடைல படுத்துக்கோங்க. சாப்பாட்டுக்கு கவலை வேண்டாம்."

தாத்தா அழுதாரு. "வேண்டாம் ராசா... உனக்கு எதுக்கு பாரம்..."

"தாத்தா... நீங்க பாரம் இல்ல. நீங்க பாடம்."

---

*6 மாசம் கழிச்சு.*

அதே பாரிமுனை. ஆனால் இப்போ புது போர்டு.

"முருகன் ராஜா டீ ஸ்டால் - 40 வருஷ பாரம்பரியம்"

கடைல கூட்டம். வரிசை. ஏன்னா டீ போடுறது முருகன் தாத்தா. 80 வயசு. ஆனா கைக்கு இன்னும் அதே ருசி.

ராஜா கல்லால பணம் வாங்குறான். தாத்தா டீ ஆத்துறாரு.

சுவத்துல ஒரு பெரிய போர்டு.

"இங்கு வயதானவர்களுக்கு டீ இட்லி இலவசம்.

பசிக்குதுனு சொன்னா போதும்.

காசு கேட்க மாட்டோம்."

தினமும் 50 தாத்தா பாட்டி வர்றாங்க. சாப்பிடுறாங்க. டீ குடிக்கிறாங்க. கதை பேசுறாங்க. சிரிக்கிறாங்க.

அன்னைக்கு ஒரு கார் வந்து நின்னுச்சு. கோட் சூட். ஒரு ஆள் இறங்கினான். 45 வயசு.

முருகன் தாத்தா பார்த்தாரு. கைல இருந்த டீ கிளாஸ் நழுவி விழுந்துச்சு.

அவன். மகன்.

அவன் ஓடி வந்தான். "அப்பா... அப்பா... நான் தப்பு பண்ணிட்டேன்... என்ன மன்னிச்சுருங்க... உங்கள தேடி தேடி..."

தாத்தா அமைதியா பார்த்தாரு. "தம்பி... நீ யாரு..."

மகன் அதிர்ந்தான். "அப்பா... நான்... உங்க மகன்... குமார்..."

தாத்தா சிரிச்சாரு. "தம்பி... எனக்கு இப்போ நூறு பிள்ளைங்க இருக்காங்க. தினமும் வந்து 'தாத்தா டீ'னு கேக்குறாங்க. என் மகன் அமெரிக்கால இருக்கான். நீ போலாம்."

ராஜா குறுக்க வந்தான். "சார்... தாத்தா இப்போ எங்க குடும்பம். 6 மாசமா எங்க கூட தான் இருக்காரு. உங்களுக்கு 40 வருஷம் தேட தோணல. இப்போ எதுக்கு வந்தீங்க."

குமார் முட்டி போட்டான். "அப்பா... காசு பணம் கண்ண மறைச்சுருச்சு... இப்போ எனக்கு பொண்டாட்டி புள்ளைங்க யாரும் இல்ல... தனியா... நான் அனாதை ஆயிட்டேன்... என்ன சேர்த்துக்கோங்க..."

தாத்தா அவன் தலைய தடவினாரு. "எந்திரி ராசா. நீயும் பசில தான் இருக்க போல. முதல்ல டீ குடி."

சூடா ஒரு டீ கொடுத்தாரு.

"இங்க பாரு ராசா... நான் உன்ன மன்னிச்சுட்டேன். ஆனா... நீ இனிமே என் மகன் இல்ல. நீயும் இந்த கடைக்கு வர்ற ஒரு வாடிக்கையாளர். பசிச்சா சாப்பிடு. டீ குடி. காசு வேண்டாம். ஆனா... உரிமை கொண்டாடாத."

"ஏன்னா... என் மகன் ராஜா... அவன் என்ன அப்பானு கூப்பிடல. தாத்தானு கூப்பிட்டான். ஆனா... எனக்கு சோறு போட்டான்."

குமார் அழுதுட்டே டீ குடிச்சான். கரிக்குது. கண்ணீரு.

---

*இன்னைக்கு.*

முருகன் தாத்தா இல்ல. போய் 2 வருஷம் ஆச்சு. 82 வயசு. சிரிச்சுட்டே போனாரு.

ஆனா கடை இருக்கு.

போர்டு மாறல. "முருகன் ராஜா டீ ஸ்டால்"

இப்போ நடத்துறது ராஜா. பக்கத்துல குமார். ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து டீ போடுறாங்க.

சுவத்துல இன்னொரு போர்டு.

"அப்பா அம்மாவை தெருவில் விட்டவர்கள்...

உள்ளே வரலாம்.

டீ குடிக்கலாம்.

ஆனால்...

முதலில் வாசலில் இருக்கும் தாத்தா பாட்டிக்கு...

நீங்களே கையால சாப்பாடு பரிமாற வேண்டும்."

*இப்படியும் வாழலாம்.*

*_பெத்த மகன் கைவிட்டாலும்...

பக்கத்து வீட்டு பையன்...

அப்பானு கூப்பிடுவான்.__

__கடை போனாலும்...

கை ருசி போகாது.

மனசு இருந்தா...

வயசு ஒரு தடை இல்ல.__

__உன்ன பெத்தவங்க...

கடைசி காலத்துல...

ஒரு இட்லிக்கு கை ஏந்துறாங்கனா...

நீ வாழ்ந்து என்ன பிரயோஜனம்.__

__அதே நேரம்...

ரத்த சம்பந்தம் இல்லனாலும்...

பசிக்குதுனு சொல்ற கிழவனுக்கு...

ஒரு டீ வாங்கி கொடு.__

__அவர் வாய்...

உன்ன வாழ்த்தும்.__

__அந்த வாழ்த்து...

கோடி ரூபாய் கொடுத்தாலும் கிடைக்காது.__

__முருகன் தாத்தா 80 வயசுல தெருவுக்கு வந்தாரு.

82 வயசுல ராஜா மாதிரி போனாரு.நடுவுல 2 வருஷம்...

100 பேருக்கு அப்பாவா வாழ்ந்தாரு.