நேர்மை சங்கிலித் தொடராக....

ஒரு கடைக்காரர் தன் கடையைத் திறந்தபோது, ஒரு பெண் வந்து, “ஐயா, இந்தாருங்கள் உங்கள் 10 ரூபாய்” என்றாள். 🙏

அந்த ஏழைப் பெண்ணை, “நான் எப்போது உனக்கு 10 ரூபாய் கொடுத்தேன்?” என்று கேட்பது போல, கடைக்காரர் கேள்விக்குறியுடன் பார்த்தார்.

அதற்கு அந்தப் பெண், “நேற்று மாலை நான் சில பொருட்களை வாங்கினேன். உங்களுக்கு ₹100 கொடுத்தேன், ₹70க்குச் சாமான் வாங்கினேன், ஆனால் நீங்கள் ₹30க்கு பதிலாக ₹40 திருப்பி கொடுத்துவிட்டீர்கள்” என்று பதிலளித்தாள்.

அந்த 10 ரூபாயைக் கடைக்காரர் தன் நெற்றியில் வைத்துவிட்டு, கல்லாவில் வைத்தார், பிறகு கேட்டார், “ஒரு விஷயம் சொல், சகோதரி. பொருட்கள் வாங்கும்போது ₹5க்குக் கூட அவ்வளவு பேரம் பேசினாய். இப்போது ₹10ஐத் திருப்பி கொடுக்க இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கிறாயே?”

அதற்கு அந்தப் பெண், “பேரம் பேசுவது என் உரிமை. ஆனால் விலை தீர்மானிக்கப்பட்ட பிறகு, குறைவாகக் கொடுப்பது பாவம்” என்று பதிலளித்தாள்.

கடைக்காரர், “ஆனால் நீ குறைவாய்க் கொடுக்கவில்லையே. நீ முழுப் பணத்தையும் கொடுத்துவிட்டாய். இந்த ₹10 என்னுடைய தவறால் உனக்கு வந்திருக்கிறது. நீ அதை வைத்துக்கொண்டிருந்தால், எனக்கு எந்த வித்தியாசமும் தெரிந்திருக்காது” என்றார்.

அந்தப் பெண், “அது உங்களுக்கு முக்கியமில்லாமல் இருக்கலாம், ஆனால் அது என் மனசாட்சியில் உறுத்தும். உங்களுடைய பணத்தை நான் தெரிந்தே வைத்துக்கொண்டேன் என்று எனக்குத் தெரியும். அதனால்தான் நேற்று இரவே அதைத் திருப்பி கொடுக்க வந்தேன், ஆனால் உங்கள் கடை மூடியிருந்தது” என்றாள்.

கடைக்காரர் ஆச்சரியத்துடன், “நீ எங்கே வசிக்கிறாய்?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவள், “செக்டார் 8” என்று பதிலளித்தாள்.

கடைக்காரருக்கு வாய் அடைத்துப்போனது. “₹10ஐத் திருப்பி கொடுக்க 7 கிலோமீட்டர் தூரம் வந்திருக்கிறாய், இது உனக்கு இரண்டாவது வருகையா?”

அந்தப் பெண் அமைதியாக, “ஆமாம், இது என் இரண்டாவது வருகை. மன அமைதி வேண்டுமென்றால், இப்படிப்பட்ட காரியங்களைச் செய்ய வேண்டும். என் கணவர் இப்போது இந்த உலகத்தில் இல்லை, ஆனால் அவர் எனக்கு ஒரு விஷயத்தைக் கற்றுக்கொடுத்தார்: ‘பிறருக்குச் சொந்தமான ஒரு பைசாவைக் கூட ஒருபோதும் எடுத்துக்கொள்ளாதே.’

ஏனென்றால், ஒரு நபர் அமைதியாக இருக்கலாம், ஆனால் மேலே உள்ளவர் எப்போது வேண்டுமானாலும் கணக்குக் கேட்கலாம். அந்த கணக்கின் தண்டனை என் குழந்தைகளைப் பாதிக்கலாம்” என்று கூறிவிட்டுச் சென்றுவிட்டாள்.

உடனே கடைக்காரர் கல்லாவில் இருந்து ₹300 எடுத்துக்கொண்டு, தன் ஸ்கூட்டரை எடுத்து, உதவியாளரிடம், “கடையைப் பார்த்துக்கொள். நான் சீக்கிரம் திரும்பி வருகிறேன்” என்றார்.

அவர் சந்தையில் உள்ள இன்னொரு கடைக்குப் போய், பிரகாஷ் என்ற கடைக்காரரிடம் ₹300 கொடுத்தார். “இந்தாருங்கள், உங்கள் ₹300. நேற்று நீங்கள் சாமான் வாங்க வந்தபோது, நான் உங்களிடம் அதிகப் பணம் வசூலித்துவிட்டேன்.”

பிரகாஷ் சிரித்து, “நீங்க அதிகமா வசூலிச்சா, நான் திரும்ப வரும்போது கொடுத்திருக்கலாமே. ஏன் இவ்வளவு காலையில வந்தீங்க?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அந்தக் கடைக்காரர், “நீங்கள் திரும்பி வருவதற்குள் நான் இறந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? நான் உங்களுக்கு ₹300 தரவேண்டியது உங்களுக்குத் தெரியாமல் இருந்தது. அதனால்தான் அதைத் திருப்பிக் கொடுக்க வேண்டியிருந்தது. மேலே உள்ளவர் எப்போது கணக்குக் கேட்பார் என்று யாருக்குத் தெரியும்? அந்த தண்டனை என் குழந்தைகளைப் பாதிக்கலாம்” என்று பதிலளித்தார்.

கடைக்காரர் கிளம்பிவிட்டார், ஆனால் பிரகாஷ் மிகவும் மன உளைச்சலுக்கு ஆளானார்.

பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு, அவர் ஒரு நண்பரிடம் ₹3 லட்சம் கடன் வாங்கியிருந்தார். ஆனால் அடுத்த நாளே அந்த நண்பர் இறந்துவிட்டார்.

பணத்தைப் பற்றி நண்பரின் குடும்பத்தாருக்குத் தெரியாது, அதனால் யாரும் கேட்கவில்லை. பிரகாஷ் பேராசையால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, அதைத் திருப்பிக் கொடுக்கும் முயற்சியை ஒருபோதும் எடுக்கவில்லை.

இன்று, அந்த நண்பரின் குடும்பம் வறுமையில் வாழ்ந்தது. அவரது விதவை தன் குழந்தைகளை வளர்க்க வேலைக்காரியாக வேலை செய்தாள். இருந்தாலும் பிரகாஷ் அவர்கள் பணத்தைத் தன்னிடமே வைத்திருந்தார்.

கடைக்காரரின் வார்த்தைகள்—“மேலே உள்ளவர் எப்போது கணக்குக் கேட்பார் என்று யாருக்குத் தெரியும்? அந்த தண்டனை என் குழந்தைகளைப் பாதிக்கலாம்”—பிரகாஷை வாட்டின.

இரண்டு மூன்று நாட்களின் மன உளைச்சலுக்குப் பிறகு, அவருடைய மனசாட்சி விழித்தது. அவர் வங்கியில் இருந்து ₹13 லட்சத்தை எடுத்துக்கொண்டு, தன் நண்பரின் வீட்டுக்குச் சென்றார்.

விதவை வீட்டில், தன் குழந்தைகளுடன் உட்கார்ந்திருந்தாள். பிரகாஷ் அவள் காலில் விழுந்தார். ஒவ்வொரு ரூபாய்க்காகவும் போராடும் ஒரு பெண்ணுக்கு, ₹13 லட்சம் என்பது மிகப் பெரிய தொகை. அவள் கண்களில் கண்ணீர் பெருகியது. பிரகாஷின் நேர்மைக்காக அவரை ஆசீர்வதித்தாள். 🙏

அந்த கடைக்காரரிடம் ₹10ஐத் திருப்பி கொடுக்க இருமுறை சென்ற அதே பெண் தான் அவள்.

💥 கடின உழைப்பாலும் நேர்மையாலும் வாழ்பவர்கள் கடவுளால் சோதிக்கப்படலாம், ஆனால் அவர் அவர்களை ஒருபோதும் கைவிடுவதில்லை. அவர் ஒரு நாள் செவிசாய்ப்பார். மேலே உள்ளவர் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்.