இரண்டு பானைகள்

ஒரு கிராமத்தில் ஒரு முதியவர் தினமும் ஆற்றிலிருந்து தண்ணீர் கொண்டு வருவார். அவரிடம் இரண்டு மண் பானைகள் இருந்தன. ஒன்று முழுமையானது, மற்றொன்று சிறு ஓட்டை உள்ளது.

முழு பானை தினமும் தண்ணீரை முழுமையாக கொண்டு வரும், ஓட்டை பானை பாதி தண்ணீரை வழியிலேயே சிந்தி விடும். ஒரு நாள் ஓட்டை பானை வருத்தத்துடன் சொன்னது, "ஐயா, நான் உங்களுக்கு பயனில்லை, என்னை தூக்கி எறிந்து விடுங்கள்" என்று.

முதியவர் சிரித்தபடி சொன்னார், "நீ கவனித்தாயா? நான் வரும் பாதையில் உன் பக்கம் மட்டும் பூக்கள் பூத்திருக்கின்றன. நீ சிந்திய தண்ணீரால் தான் அந்த விதைகள் முளைத்தன. முழு பானை பயனுள்ளது என்றால், நீ அழகை உருவாக்குபவள். கடவுள் யாரையும் குறையுடன் படைப்பதில்லை, ஒவ்வொரு குறையிலும் ஒரு அர்த்தம் உண்டு."

நீதி: உன் குறையை கண்டு வருந்தாதே. அதுவே இன்னொருவருக்கு வாழ்வாக இருக்கலாம்.