- · 0 friends
மீண்டும் எழுந்த சூரியன்
ஒரு சிற்றூரில் கண்ணன் என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் எடுத்த காரியம் எதுவும் சரியாக நடக்கவில்லை. செய்த வேலை போனது, தொடங்கிய தொழில் நின்றது, நம்பியவர்கள் விலகிப் போனார்கள். ஒவ்வொரு நாளும் அவன் மனம் சோர்ந்து போனது. இனி என்னால் எதுவும் முடியாது என்று நினைத்து, ஒரு நாள் அதிகாலையில் ஊருக்கு வெளியே இருந்த மலை மீது ஏறிச் சென்றான்.
மலை உச்சியில் நின்று பார்த்தபோது, இருள் மெல்ல விலகி, கீழ்வானம் சிவந்து, சூரியன் மெல்ல மெல்ல மேலே எழுந்தது. அந்த ஒளி அவன் முகத்தில் விழுந்ததும், அவன் மனதுக்குள் ஒரு புதிய எண்ணம் பிறந்தது. இரவு எவ்வளவு நீண்டதாக இருந்தாலும், சூரியன் உதிக்காமல் இருப்பதில்லை. தோல்வி என்பது இரவைப் போன்றது, அது நிரந்தரமில்லை என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.
அன்று முதல் கண்ணன் மாறிப் போனான். சிறிய வேலையில் இருந்து மீண்டும் தொடங்கினான். விழுந்த போதெல்லாம் எழுந்தான். சில ஆண்டுகளில் அவன் வாழ்க்கை மலர்ந்தது. அவன் அடிக்கடி சொல்வான், நம்பிக்கை இருந்தால், ஒவ்வொரு விடியலும் நமக்காகவே விடிகிறது என்று.
நண்பா, உன் வாழ்விலும் இருள் வந்தால், அது முடிவல்ல. அது அடுத்த விடியலுக்கான அடையாளம்.