🌹ஒருமுறை மைசூரில் நீதி படத்தின் படப்பிடிப்பிற்கு சென்றது எனக்கு இன்னும் நினைவிருக்கிறது . நாங்கள் மெட்ராஸிலிருந்து மைசூர் சென்றோம், விமான நிலையத்தில் எங்களுக்காக எனது கார் காத்திருந்தது. வழக்கம் போல் ஓட்டினேன். அங்கே சிவாஜியின் மனைவியும் இருந்தார்.

🌹அவர் என் படங்களுக்கு ஷூட்டிங் செல்லும் போது நான் தினமும் அவரை அழைத்துச் செல்வது வழக்கம் -- நான் கார் ஓட்டுவதைஅவர் மிகவும் ரசிப்பார்.

🌹அப்போது திடீரென டயர் ஒன்று பஞ்சர் ஆனது. நான் உண்மையிலேயே கவலைப்பட்டேன். அது இரவு 2மணி, எங்கும் ஒருவரும் தெரியவில்லை. எங்கும் இருட்டாக இருந்தது, ஆனால் சிவாஜி அமைதியாக இருந்தார்.

🌹பிறகு காரில் இருந்து இறங்கி வெளியே வந்து ஸ்டெப்னியை எடுத்து டயரை மாற்றினார். சிவாஜி கணேசன் கார் டயரை மாற்றுவதை கற்பனை செய்து பாருங்கள். பின்னர், நான் அவரைக் கிண்டல் செய்தேன்

🌹மழை நாட்களில், அவர் என்னை கார் ஓட்டுவதற்கு என்னை அழைப்பார், நாங்கள் கடற்கரையில் காரை ஓட்டுவோம்.

🌹அதன் பிறகு ஒருநாள் அவர் எனக்கு போன் செய்து, மழையை ஒன்றாக அனுபவித்து வெகு நாட்களாகிவிட்டது என்றார்.

🌹அவர் இறப்பதற்கு இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு, நான் அவரை மருத்துவமனையில் சந்தித்தேன். எழுந்திருக்கத் தயங்கினார். அப்போது அவருடைய மனைவி, உங்கள் நண்பர் வந்துள்ளார். நீங்கள் எழுந்திருக்க மாட்டீர்களா என்றார்.

🌹அவர் என்னைப் பார்த்து, "என்னால் முடியாது, நண்பரே" என்றார். நான் அவர் நிலமையை மிகவும் மோசமாக உணர்ந்தேன்.

🌹அவரை உற்சாகப்படுத்த, “ அண்ணே, நீங்க நல்லா இருக்கீங்க, நீங்க எழுந்து என்னோட பேசறீங்க” என்றேன் .அவர் செவிலியரிடம் படுக்கைக்கு முட்டுக்கட்டை போடச் சொன்னார்,

🌹அவர் என்னிடம் முதலில் கேட்டது, நீ கார் ஓட்டினாயா? நான் எப்போதும் எனது காரை ஓட்டுவது அவருக்குத் தெரியும், மேலும் எனது இரண்டு சிறுநீரக மாற்று அறுவை சிகிச்சைக்குப் பிறகு நான் ஓட்டுவதை அவர் விரும்பவில்லை

அன்று, பழைய நாட்களைப் பற்றி நீண்ட நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தோம். அவரின் மறைவால் நான் என் சகோதரனை இழந்துவிட்டேன்.