ஒரு மனிதர் வங்கிக்கு பணம் எடுக்கச் சென்றார். ₹1,40,000 பெற வேண்டி ஒரு படிவத்தை நிரப்பி காசாளரிடம் கொடுத்தார்.

காசாளர் பணத்தை கவனமாக எண்ணி, அவரது கைகளில் வைத்தார்.

அந்த மனிதர் பணத்தை எடுத்துக் கொண்டு, ஒரு முறை கூட எண்ணாமல் தனது பையில் வைத்துக் கொண்டார்.

ஆனால்...

அவர் உள்ளுக்குள் ஏற்கனவே ஒரு விஷயத்தை கவனித்திருந்தார்.

₹1,40,000 ஆக இருக்க வேண்டிய பணம்…

₹1,60,000 ஆக இருந்தது.

₹20,000 கூடுதலாக கிடைத்திருந்தது.

அவர் எதுவும் தெரியாதது போல அமைதியாக அங்கிருந்து நடக்கத் தொடங்கினார்.

ஆனால் கால்கள் முன்னே சென்றாலும்…

மனசு அங்கேயே நின்றுவிட்டது.

சில அடிகள் நடந்ததும்…

அவரது மனசு கேள்வி கேட்டது —

"இந்த ₹20,000-ஐ திருப்பிக் கொடுக்கலாமா?"

அடுத்த நொடியில்…

மற்றொரு சிந்தனை வந்தது —

"நான் தவறாக பணம் கொடுத்தால் யாராவது திருப்பிக் கொடுக்கிறாங்களா?"

மனசும்…

மனச்சாட்சியும்…

அவருக்குள் வாதம் செய்யத் தொடங்கின.

ஒரு நொடியில்…

"திருப்பிக் கொடு..." என்று மனச்சாட்சி சொன்னது.

அடுத்த நொடியில்…

"வைத்துக்கொள்..." என்று பேராசை சொன்னது.

அவர் நடந்து கொண்டே இருந்தார்…

ஆனால் உள்ளுக்குள் ஒரு அமைதியில்லாத போராட்டம் நடந்துகொண்டே இருந்தது.

"ஒருவரின் தவறை பயன்படுத்திக் கொள்வது சரியா?"

என்ற கேள்வி அவரை மேலும் வாட்டியது.

அவரது மனசு கனத்தது…

நெஞ்சு பதறியது…

அமைதி இல்லாமல் போனது…

இறுதியில்…

அவர் பையை திறந்து ₹20,000-ஐ எடுத்தார்.

அதை தனது சட்டைப் பாக்கெட்டில் வைத்து…

திரும்பி வங்கிக்கே நடக்கத் தொடங்கினார்.

அந்த திரும்பும் நடை…

அவருக்கு ஒரு வித்தியாசமான உணர்வை கொடுத்தது.

ஒரு பெரிய சுமை இறங்கி விட்டது போல…

மனம் மெதுவாக லேசானது…

அவரது முகத்தில் அமைதியான சிரிப்பு மலர்ந்தது.

வங்கிக்குச் சென்ற அவர்…

அமைதியாக அந்த ₹20,000-ஐ காசாளரிடம் கொடுத்தார்.

காசாளர் அதிர்ச்சி அடைந்தார்.

அவர் முகத்தில் ஒரு பெரிய நிம்மதி தெரிந்தது.

அவர் உடனே ₹1,000 எடுத்துக் கொண்டு…

"ரொம்ப நன்றி… இதை எடுத்துக்கொண்டு உங்கள் குழந்தைகளுக்கு இனிப்பு வாங்கிக்கொடுக்குங்கள்…" என்றார்.

அந்த மனிதர் மெதுவாக சிரித்தார்.

"இல்லை... நன்றி வேண்டாம்... நன்றி சொல்ல வேண்டியது நான் தான்..." என்றார்.

காசாளர் ஆச்சரியப்பட்டார்.

"ஏன்?" என்று கேட்டார்.

அந்த மனிதர் அமைதியாக பதிலளித்தார்…

"உங்கள் தவறு…

என்னை நான் சோதிக்க ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்தது.

இன்று…

என் பேராசையை நான் கட்டுப்படுத்த கற்றுக்கொண்டேன்.

அது தான் எனக்கு கிடைத்த மிகப்பெரிய பரிசு.

நேர்மையை விட பெரிய பரிசு உலகத்தில் எதுவும் இல்லை."

அந்த நாளில்…

₹20,000-ஐ அவர் திருப்பிக் கொடுத்தார்.

ஆனால்…

அதற்கும் மேலான ஒன்றை அவர் பெற்றார்…

ஒரு அமைதியான மனசு…

ஒரு பெருமைமிகு உள்ளம்…

மற்றும்…

நேர்மையின் உண்மையான மதிப்பை உணர்ந்த ஒரு வாழ்க்கை.