ஒரு ஊர்ல ஒரு பாட்டி இருந்தாங்க. அவங்க தினமும் ஆத்துல இருந்து தண்ணி கொண்டு வருவாங்க. அவங்ககிட்ட ரெண்டு மண் குடம் இருந்துச்சு. ஒரு குடம் நல்லா இருக்கும், இன்னொரு குடத்துல சின்ன ஓட்டை.

நல்ல குடம் தினமும் கர்வமா சொல்லும், "பாரு, நான் முழு தண்ணியையும் கொண்டு வரேன். நீ ஒழுகுற." ஓட்டை குடம் ரொம்ப வருத்தப்படும். ஒரு நாள் பாட்டிகிட்ட அழுதுச்சு, "பாட்டி, என்னை தூக்கி எறிஞ்சுடு, நான் உனக்கு பயனில்லை."

பாட்டி சிரிச்சுட்டு சொன்னாங்க, "முட்டாள் குடமே, நீ வர்ற வழியை பார்த்தியா?" வழியெங்கும் அழகான பூக்கள் பூத்திருந்தன. "தினமும் நீ ஒழுக விட்ட தண்ணியால தான் இந்த பூக்கள் வளர்ந்துச்சு. நான் தினமும் இந்த பூவை பறிச்சு தான் கோயிலுக்கு போறேன். உன் குறையே உன் பலம்."

நீதி: ஒவ்வொருவரிடமும் ஒரு குறை இருக்கும். அந்த குறையே சில நேரம் உலகத்துக்கு அழகை கொடுக்கும். உன்னை குறைவாக நினைக்காதே.