ராமேஸ்வரம் பக்கத்தில் ஒரு சின்ன கிராமம். அங்கே வயதான பாட்டி ஒருத்தி தனியாக வாழ்ந்து வந்தாள். மகன் வெளியூரில் வேலை. ஒவ்வொரு நாளும் காலையில் காய்கறி கூடையைத் தூக்கிக் கொண்டு சந்தைக்குப் போவாள். மழை நாளில் சேற்றில் நடக்க முடியாமல் தடுமாறுவாள். யாரும் அவளைப் பார்த்தும் பார்க்காதது போல் கடந்து போவார்கள்.

ஒரு நாள் மாலை, வேலை முடித்து வந்த இளைஞன் ஒருவன் அவள் தடுமாறுவதைப் பார்த்தான். அவன் ஓடிப் போய் அவள் கையைப் பிடித்தான். கூடையைத் தன் தோளில் வைத்துக் கொண்டான். சிறுவன் ஒருவன் அவள் பையைத் தூக்கிக் கொண்டான். அந்தப் பாட்டியின் கண்களில் கண்ணீர் வந்தது. அது கவலையால் அல்ல, அன்பால் வந்த கண்ணீர்.

அன்று முதல் அந்த கிராமமே மாறிப் போனது. யாருக்காவது உதவி வேண்டும் என்றால், யாராவது ஒருவர் ஓடி வருவார். பாட்டி சொன்னாள், பணம் கொடுத்தால் தீர்ந்து போகும், ஆனால் ஒரு கை கொடுத்தால் அது ஒரு வாழ்க்கையையே மாற்றும். மனித நேயம் என்பது பெரிய விஷயம் இல்லை டா, அடுத்தவர் கஷ்டத்தைப் பார்த்து கடந்து போகாமல் நிற்பது தான்.