ஒரு கிராமத்தில் பழமையான சிவன் கோவில். அங்கு தினமும் விடியற்காலையில் ஒரு ஏழை விவசாயி வந்து சிவலிங்கத்திற்கு முன் பத்து அகல் விளக்குகளை ஏற்றி வணங்குவார். கையில் பூ கூட இருக்காது, வாயில் மந்திரம் கூட தெரியாது, ஆனால் மனதில் மட்டும் "இறைவா, எல்லோரும் நலமாக இருக்க வேண்டும்" என்ற ஒரே பிரார்த்தனை.

ஒரு நாள் பெரும் புயல், மின்சாரம் இல்லை, கோவில் கதவு கூட திறக்கவில்லை. பூசாரி கூட வரவில்லை. ஆனால் அந்த விவசாயி கையில் சிறு தீபத்துடன் வந்து, கதவு இடுக்கு வழியே உள்ளே எட்டிப் பார்த்து வணங்கிச் சென்றார். அன்று இரவு ஊரில் எல்லோரும் பயந்திருக்க, அந்த சிறு தீபத்தின் ஒளி தூரத்தில் தெரிந்ததை பார்த்து ஊராருக்கு ஆறுதல் வந்தது.

உண்மையான ஆன்மீகம் பெரிய பூஜையில் இல்லை, தினமும் தவறாமல் செய்யும் சிறு நல்லெண்ணத்தில் தான் இருக்கிறது. அணையாத தீபம் போல, நம்பிக்கை தான் நம்மை வழிநடத்தும்.