ஒரு கிராமத்தில் பக்கத்து வீடு ஒன்னுல, மாமியார் கமலாவும் மருமகள் லட்சுமியும்.

பிரச்சனை ஆரம்பிச்சதே ஒரு சாம்பார்ல இருந்து தான்.

கமலா: "ஏம்மா லட்சுமி, நான் 40 வருஷமா சாம்பார் வைக்கிறேன். நீ உப்பை கடைசில போடுற, அதான் சாம்பார் சப்புனு இருக்கு!"

லட்சுமி: "அத்தை, யூடியூப்ல சமையல் செஃப் சொன்னாரு, உப்பை கடைசில போட்டா தான் டேஸ்ட் சரியா இருக்கும்னு!"

இப்படி ஆரம்பிச்ச சண்டை, கொஞ்சம் கொஞ்சமா பெருசாயிடுச்சு. மிளகாய்த்தூள் ஜாடி, உப்பு ஜாடினு ரெண்டு பேருக்கும் தனித்தனி. சமையலறையில ஒரு கோடு கூட போட்டாங்களாம்.

மகன் ரமேஷ் பாவம். "இன்னைக்கு யார் சாம்பார்?"னு கேட்டு குடிச்சுட்டு, "அம்மா சாம்பார் சூப்பர்... இல்ல இல்ல, பொண்டாட்டி சாம்பார் சூப்பர்"னு ரெண்டு பக்கமும் மாட்டிக்கிட்டான்.

ஒரு நாள் தெருவுல அன்னதானம். ரெண்டு பேரும் தனித்தனியா சாம்பார் வைக்க போனாங்க. கமலாவின் சாம்பார் சீக்கிரம் காலி, லட்சுமியின் சாம்பாரும் சீக்கிரம் காலி. ஆனா கடைசில பார்த்தா ரெண்டு பாத்திரத்தையும் கலந்து ஊத்தின சாம்பார் தான் ஜனங்க ரொம்ப ரசிச்சு குடிச்சாங்க.

வீட்டுக்கு வந்ததும் லட்சுமி சிரிச்சுக்கிட்டே சொன்னா, "பார்த்தீங்களா அத்தை, நம்ம சண்டை சாம்பார் தான் ஹிட்!"

கமலா சிரிச்சுட்டே, "அடியே, நம்ம ரெண்டு பேரு கோபம் சேர்ந்தா தான் உப்பு, உறைப்பு சரியா இருக்கும் போல!"னு சொல்லி கட்டிப்பிடிச்சுட்டாங்க.

அன்னைக்கு ஃப்ரிட்ஜ் மேல ஒரு சின்ன பேப்பர் ஒட்டினாங்க: "சாம்பார் = அன்பு + உப்பு கொஞ்சம் தான்!"

இப்படி சாம்பார் சண்டை, சமாதானத்துல முடிஞ்சுது.