ஒரு பெரியவர் இருந்தார். தினமும் காலையில் "எனக்கு மகிழ்ச்சியே இல்லை" என்று புலம்புவார்.ஒரு நாள் ஆலமரத்தடியில் உட்கார்ந்திருந்த போது, இரண்டு சிறு குழந்தைகள் ஓடி வந்து அவரிடம், "தாத்தா, எங்களுக்கு ஒரு கதை சொல்லுங்கள்" என்றார்கள்.

பெரியவர் சிறிது நேரம் யோசித்து, தன் வாழ்வில் நடந்த சின்ன சின்ன சந்தோஷங்களை - வயலில் முதல் நாற்று முளைத்தது, மழையில் நனைந்தது, பறவைகளின் கீதம் - என கதையாக சொன்னார்.

குழந்தைகள் சிரித்து, கைதட்டி மகிழ்ந்தார்கள். அந்த சிரிப்பை பார்த்த பெரியவரின் மனதில் இத்தனை நாள் இல்லாத ஒரு பெரிய மகிழ்ச்சி பூத்தது.

அப்போது தான் புரிந்தது - மகிழ்ச்சி என்பது தேடி கண்டுபிடிக்கும் பொருள் அல்ல, பகிர்ந்து கொடுக்கும் போது தானாக வருவது.

கருத்து: உன் கையில் உள்ள சிறு மகிழ்ச்சியை பிறருக்கு கொடு, அது பெரிய மகிழ்ச்சியாக உன்னிடமே திரும்பி வரும்.