ஒரு மாலை நேரம். வானம் திடீரென இருண்டு, பெரும் மழை கொட்டத் தொடங்கியது. தெருவில் நடந்து சென்றவர்கள் எல்லோரும் ஓடி ஒதுங்கினார்கள். அப்போது கையில் ஊன்றுகோலுடன், மெதுவாக நடந்து வந்த ஒரு முதியவர் மழையில் மாட்டிக்கொண்டார். அவரிடம் குடை இல்லை. ஒதுங்க இடமும் இல்லை. மழையில் நனைந்தபடியே அவர் நடந்துகொண்டிருந்தார். அதைப் பார்த்த பலர், தங்கள் வேலையைப் பார்த்தபடி கடந்து சென்றனர்.

அப்போது அங்கு வந்த அருண் என்ற இளைஞன், ஒரு நொடி கூட யோசிக்கவில்லை. தன் குடையை எடுத்து அந்த முதியவருக்குப் பிடித்தபடி, அவருடன் சேர்ந்து நடந்தான். தான் மழையில் நனைந்தாலும் பரவாயில்லை என்று குடையை முழுவதும் அவர் பக்கம் சாய்த்தான். வீடு வரை அவரைக் கொண்டு விட்டு, “பத்திரமாக இருங்கள் ஐயா” என்று சொல்லிவிட்டுத் திரும்பினான். அந்த முதியவரின் கண்களில் நன்றியும், முகத்தில் சிரிப்பும் நிறைந்திருந்தது.

அன்று அருண் யாருக்கும் பெரிய உதவி செய்யவில்லை. ஒரு குடையை மட்டுமே கொடுத்தான். ஆனால் அந்த ஒரு சிறிய செயல், அந்த முதியவருக்கு அன்றைய நாளையே வெளிச்சமாக்கியது. மனித நேயம் என்பது பெரிய பணமோ, பெரிய பதவியோ இல்லை.

அடுத்தவர் கஷ்டத்தைப் பார்த்ததும் மனம் இரங்கி, நாம் செய்யும் சிறிய உதவிதான். அந்த உதவி சிறியதாக இருந்தாலும், அது கொடுக்கும் ஆறுதல் மிகப் பெரியது.