இலங்கையில் குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை எல்லோரும் சொல்லும் பெயர் அந்தரே. இவர் இலங்கை மன்னனின் அரசவை விகடகவி, நம்ம ஊர் தெனாலிராமன் மாதிரி.

ஒரு முறை மன்னர் அந்தரேயை சோதிக்க நினைத்தார்.

மன்னர் அந்தரேயிடம் ஒரு பழைய ஓலைச்சுவடி கணக்கு புத்தகத்தை கொடுத்து, "அந்தரே, நேற்று அரண்மனை செலவு கணக்கை நீ தான் பார்க்க வேண்டும். இதில் 100 பொன் தங்கம் காணவில்லை. எங்கே போனது என்று கண்டுபிடி" என்றார்.

அமைச்சர்கள் எல்லாம் பயந்தனர், ஏனென்றால் அந்த தங்கத்தை அவர்கள் தான் மெல்ல எடுத்திருந்தனர்.

அந்தரே புத்தகத்தை வாங்கி, ஒரு நிமிடம் பார்த்தார். பிறகு சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்:

"மன்னா, கணக்கு மிகச் சரியாக இருக்கிறது! 100 பொன் காணவில்லை என்று நீங்கள் சொல்கிறீர்கள். ஆனால் இந்த ஓலையில் நான் பார்ப்பது என்ன தெரியுமா?"

"என்ன?" என்றார் மன்னர்.

"10 பொன் எலிகள் தின்றுவிட்டன, 20 பொன் கரையான் அரித்துவிட்டது, 30 பொன் காற்றில் பறந்துவிட்டது, 40 பொன் தண்ணீரில் கரைந்துவிட்டது என்று இந்த கணக்கு சொல்கிறது!"

அவையே சிரித்தது. மன்னர் கோபமாக, "என்ன முட்டாள்தனம்! தங்கத்தை எலி தின்னுமா? கரையான் அரிக்குமா?" என்றார்.

உடனே அந்தரே, "அரசே, அதைத்தான் நானும் கேட்கிறேன்! தங்கத்தை எலியும் கரையானும் தின்ன முடியாது என்றால், அதை மனிதர்கள் தானே எடுத்திருக்க வேண்டும்? அதுவும் இந்த அவையில் உள்ளவர்கள் தான்!"

மன்னருக்கு உண்மை புரிந்தது. உடனே விசாரணை நடத்தி, திருடிய அமைச்சர்களை பிடித்து தண்டித்தார்.

பிறகு அந்தரேயை பார்த்து, "உன் புத்திசாலித்தனத்தால் தான் உண்மை வெளியே வந்தது" என்று பரிசு கொடுத்தார்.

இந்த கதையின் கருத்து:

இலங்கை பாட்டிகள் சொல்லும் நீதி - பொய்க் கணக்கு என்றும் நிலைக்காது. உண்மையை மறைக்க எலி, கரையான் கதை சொன்னாலும், புத்திசாலிகளிடம் அது பலிக்காது. நேர்மையே சிறந்த கணக்கு.