ஒரு கிராமத்தில் கண்ணன் என்ற இளைஞன் வயலில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தான். அன்று காலை ஒரு துணிப் பையில் நிறைய பணம் கிடந்ததை கண்டான். அது பக்கத்து வயல் பெரியவர் முத்தையாவின் பை, மருந்து வாங்க வைத்திருந்த பணம்.

கண்ணனின் மனதில் ஒரு நிமிடம் ஆசை வந்தது - "யாரும் பார்க்கவில்லை, எடுத்துக் கொள்ளலாமா?" என்று.

ஆனால் உடனே அவன் அப்பா சொன்ன வார்த்தை நினைவுக்கு வந்தது, "இன்னொருவர் வியர்வை திருடினால், நம் நிம்மதியும் திருடு போய்விடும்."

கண்ணன் அந்த பையை எடுத்துக்கொண்டு போய் முத்தையாவிடம் கொடுத்தான். முத்தையா கண் கலங்கி, "இந்த பணம் என் மனைவி வைத்தியத்துக்கு, நீ என் குடும்பத்தையே காப்பாற்றி விட்டாய்" என்று ஆசிர்வதித்தார்.

ஊர் முழுவதும் கண்ணனின் நேர்மை பரவியது. அதன் பிறகு எல்லோரும் அவனையே நம்பி வேலை கொடுத்தார்கள்.

நீதி: திருடிய பொருள் ஒரு நாள் தீர்ந்துவிடும், ஆனால் நேர்மையால் கிடைக்கும் மதிப்பு வாழ்நாள் முழுவதும் நிற்கும்.