காலை மணி ஆறு. கமலம் பாட்டி தினமும் தன் பூச்செடிகளுக்கு தண்ணீர் ஊற்றுவாள். அதில் ஒரு செடி மட்டும் மாதக்கணக்காக பூக்கவே இல்லை.

பக்கத்து வீட்டுப் பெண் கேட்டாள், "இந்த செடியை ஏன் வச்சிருக்கீங்க, பூக்கவே மாட்டேங்குது, பிடுங்கி எறிஞ்சிடுங்க."

பாட்டி சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள், "நான் பூவுக்காக மட்டும் தண்ணி ஊத்தலம்மா, அது உயிரோட இருக்குறதுக்காக ஊத்துறேன். பூக்குறது அதோட வேலை, பார்த்துக்குறது என்னோட வேலை."

ஒரு வாரம் கழித்து, அந்த செடியில் தான் முதலில் மிக அழகான பெரிய பூ பூத்தது. முற்றம் முழுவதும் மணம் வீசியது.

கருத்து: எல்லாவற்றுக்கும் அதற்கான நேரம் உண்டு. பலனை எதிர்பார்க்காமல் நாம் செய்ய வேண்டிய கடமையை அன்போடு செய்தால், அழகான முடிவு தானாக வரும்.

இந்த பாட்டியின் காலை தோட்டம் போல உங்கள் நாளும் மலரட்டும்.